Vouloir, C ' est Pouvoir

Singapore...This is my occasion(8)

2011-12-12T20:09:00.002+07:00

Enchanted Airways

อยู่ใน Zone ของ Far Far Away ครับ เข้าไปเลยดีกว่า ไม่ต้องต่อแถว ไม่มีคนเล่นเลยนะ 555

หากเปรียบ Battle Galactica เป็นรถไฟสำหรับผู้ใหญ่(ที่ไม่ใช่ผู้สูงอายุ) Enchanted Airways ก็เรียกว่าเป็น “รถไฟเด็ก” ก็แล้วกัน

ความเร็วระดับปานกลางครับ ไม่ถึงกับช้ามาก แต่ก็ไม่เร็วจี๋ ถามว่าหวาดเสียวสำหรับผู้สูงอายุหรือไม่ ก็น่าจะเป็นบริเวณโค้ง ที่มีเลี้ยวซ้ายและเลี้ยวขวา(ผมล่ะกลัวจริงๆ ว่าจะมีผลกับพ่อซึ่งเคยใส่บอลลูนมาแล้ว)

ถามพ่อว่าเป็นอย่างไรบ้าง แกบอกว่าสบายๆครับ ไม่ได้หวาดเสียวอะไร(เฮ้อ งั้นก็ดีล่ะครับ ผ่านไปได้)

หากใครอยากลองเล่น Battle Galactica แต่กลัวว่าจะไม่ไหว ลองมาทดสอบขั้นพื้นฐานกับ Enchanted Airways ดูก่อนก็ได้นะครับ 555

Jurassic Park : Rapids Adventure / Tonight

ตอนกลางวันพ่อเล่นไปแล้ว คืนนี้พี่คนกลางจะเล่นบ้าง ส่วนผมกับพี่คนโตน่ะเหรอ รอบสองแล้วครับ

ต่อคิวยาวเหมือนกัน คนยังไม่กลับกันเลยนี่นา แน่นอนว่าก็ไม่ค่อยมีคนไทยหรอก

เวลาผ่านไป ตัดสินใจถูกไหมเนี่ย คนด้านหน้าผม เกิดรอไม่ไหว ออกดีกว่า เขาสละเสื้อกันฝนให้กับพี่คนกลางด้วยครับ

สำหรับเสื้อกันฝน ที่นี่จะมีขายแบบหยอดเหรียญในตู้อัตโนมัติ สำหรับคนที่ไม่สะดวกให้ร่างกายเปียกน้ำนะ

เอาล่ะ บรรยากาศในการพบไดโนเสาร์ในช่วงค่ำคืนจะแตกต่างจากตอนกลางวันหรือไม่ มาดูกันครับ

เงียบสงัด บรรยากาศดี สมจริง!

หากถามว่า เครื่องเล่นนี้ ควรมาเล่นตอนกี่โมง ถ้ามีโอกาสควรมาตอนกลางคืนครับเพราะหลายๆอย่างดีกว่ามากจริงๆ(แต่ถ้าไม่สะดวก มีเวลาน้อย ตอนไหนก็เข้าไปเถอะ)

ดีกว่ายังไง ขณะนั่งอยู่ในรถ มองไปบนท้องฟ้า มืดสนิท เห็นดวงดาวระยิบระยับ อากาศก็ไม่ร้อน เวลาไดโนเสาร์ออกมาจะไม่รู้สึกเฉยๆ เหมือนตอนกลางวัน จะเริ่มมีอารมณ์ร่วมมากขึ้น เพราะในมุมมืดๆ อาจมีไดโนเสาร์โผล่ออกมาจากมุมไหนๆก็ได้(เผลอแป๊บเดียว ก็อาจเปียกได้ 555)

พอถึงจุด Climax ลงจากเนิน (ต้องเปียกมากที่สุด) แม้พี่คนกลางจะอยู่ริม แต่มีเสื้อกันฝนช่วยไว้(อะไรวะ ไม่มันเลย ต้องเปียกๆดิ 555) ส่วนผมนั่งตรงกลาง รู้สึกว่าเปียกน้อยกว่าเมื่อตอนกลางวันครับ

Revenge of the Mummy/ Tonight

เวลาใกล้หมดแล้ว เครื่องเล่นกำลังจะปิด เรายังพอเล่นได้ อีก 1 เครื่องเล่นนะ

3 พี่น้อง รีบวิ่งเข้าไปที่เครื่องเล่น แม้จะเติบโตเป็นผู้ใหญ่ มีความรับผิดชอบในหน้าที่และการงานกันแล้ว แต่ก็ยังมีความเป็นเด็กหลงเหลืออยู่ในตัว ซึ่งผมมองว่ามันเป็นข้อดี

ทำให้เราเข้าใจในธรรมชาติ สัจธรรม และการเอาใจเขามาใส่ใจเรา

การมองโลกจะกว้างยิ่งขึ้น มิใช่ยิ่งแคบลง

ความเร็ว ความร้อน และเสียงไม่เคยเปลี่ยน!

ได้รถเที่ยวสุดท้ายพอดี มีคนนั่งอยู่แล้วแค่ 2 คน เท่านั้น เริ่มได้!

ความเร็ว ยังคงไม่เปลี่ยนแปลง เข้าขั้นสปีด เร็วกว่านรก ผมปลิว ชวนให้เวียนหัว

ความร้อน เหมือนเดิม โดยเฉพาะตอนเจอมันมี่ ฮิมโฮเทป ไฟเต็มๆหน้าเลย ร้อนวาบ

ส่วนในเรื่องเสียง หมายถึงเสียงร้องของคนนั่งครับ ก็เหมือนกับการเล่นไวกิ้ง ที่ต้องเปล่งเสียงออกมาให้ลดความเสียวของท้องน้อย เวลาดิ่งลงไปด้านล่าง

บังเอิญว่า เสียงหมดแล้วครับ ตะโกนเบาๆพอ 555

ปิดท้ายเครื่องเล่นสุดท้าย ที่ Universal Studio บนความสนุกและจะอยู่ในความทรงจำตลอดไป

ก่อนกลับก็ออกมาถ่ายรูป แสงสวยๆยามค่ำคืนแบบนี้ ถ่ายออกมาสวยเชียว โชคดีว่า พี่ๆเอาขาตั้งกล้องมาครับ ถ้าเป็นกล้องจิ๋วของผม ก็คงถ่ายยากอยู่ซักหน่อย

สำหรับคนที่ชอบถ่ายรูป ไม่ควรพลาดแสงสวยๆใน Universal Studio นะ คุณอาจได้ภาพความประทับใจกลับไปก็เป็นได้

RUYI Restaurant

ร้านนี้เปิด 24 ชั่วโมง จะอยู่บริเวณทางออกของ Universal Studio ครับ น่าจะอยู่บริเวณ The Forum นะ

บ้างก็ว่า ร้านนี้จะเป็นที่ฝากท้องของผู้ที่ออกจากการเล่นที่คาสิโนด้วยนะ 555

ตอนนี้ผมปวดหัวกับปวดท้องมาก คงเกิดจากอาการ “หิว” 3 ทุ่มกว่าล่ะ ยังไม่มีอะไรตกถึงท้องเลย

อะไรก็สั่งไปก่อนล่ะ ตามรูปนี่แหละ ข้าวผัดมีกุ้ง มีแครอท กับเครื่องดื่มสไปร์ท แม้จะไม่ค่อยอร่อยนัก แต่ก็ทำให้ผมสดชื่น มีเลือดไปเลี้ยงสมองเพียงพอ และหายปวดหัวเป็นปลิดทิ้ง

ส่วนอีกเมนู พี่ชายสั่งครับ ทดสอบแล้ว อร่อยกว่าของผมเสียอีก รสชาดเหมือนพะโล้ครับ (Pork Shank Rice With Soy Egg ราคา 7.90 เหรียญสิงคโปร์)

วิ่งไล่จับหลานทัฬห์ เผลอแป๊บเดียวเดินไปนู่น อุ้มมาซะเลยดีกว่า

กลับถึง Hard Rock Hotel อาบน้ำและสวมเสื้อแจ๊กเก๊ตสีเหลืองของแม่

เริ่มจัดของเตรียมไว้

พรุ่งนี้ก็จะเข้าไปพักในเมืองแล้วครับ

19 กรกฎาคม 2554

เช้านี้ ถ่ายรูปบรรยากาศรอบๆโรงแรม เรียกว่า “เก็บตก” ในส่วนที่ยังไม่ได้ถ่าย เริ่มจากกีตาร์ใหญ่ด้านหน้า รูปตึกด้านหน้า ป้าย รูป SuperStar ของ Hollywood สระว่ายน้ำ เป็นต้น

Breakfast วันนี้ ผมตักอาหารเฉพาะที่ลองแล้วชอบ ครัวซองทาด้วยเนยถั่ว(แบบ Meet Joe Black) ไส้กรอก ผัดหมี่ และขนมปังชนิดที่หวานๆ ส่วนทีเด็ดก็ต้องซาลาเปาใส้พุทรา อร่อยจริงๆ

พี่มุก พี่ณัฐ พี่เก่ง หลานทัฬห์ จะลงเล่นน้ำที่นี่ พ่อก็นั่งอยู่แถวๆสระว่ายน้ำ ใจนึงผมก็อยากลงเล่นนะ เพราะที่ Hard Rock Hotel ทำสระว่ายน้ำค่อนข้างดี แต่อีกใจหนึ่งก็อยากเดินไปสำรวจ ไปถ่ายรูป Merlion แห่ง Sentosa Island แห่งนี้ เพราะเมื่อ Check out เราก็จะไม่ได้กลับมาอีก

ผมมีเวลากลับมาให้ทัน Check out ครับ ก็ไม่น่าจะยากนะ เดินขึ้น Sentosa Express ตั้งหลายวันแล้วนี่

เดินไป-กลับ ไม่ถูกก็แย่ล่ะ ลุยเลยแล้วกัน!!!

Sentosa Express ไปอยู่ไหนละเนี่ย!!!

งงครับ งง ก็ลงมาทางเดิมนะ ผมมาทาง The Forum ครับ แล้วไปออกทางไหนต่อล่ะ อ้าวไม่ใช่นี่ เดินกลับไปทางเดิมก่อน

ทุกที เราเดินออกมาทาง Festive Hotel ไม่ใช่เหรอ นึกได้ล่ะ เดินๆๆๆ โอเค เริ่มคุ้นล่ะ

เดินมา ผมก็ยังไม่เจอ Sentosa Express เดินขึ้น-ลง ไปออกบริเวณป้าย Sentosa ใหญ่ๆ ที่อยู่บนผาหิน(เฮ้ย ไม่ใช่ล่ะ) เดินลงไปด้านล่าง เป็นลานจอดรถ(เอ้า ยิ่งไม่ใช่ใหญ่) แล้วทางออกอยู่ไหนละเนี่ย สุดท้ายก็มาโผล่ที่ The Forum(เวรกรรม) เดินออกมาอีก ก็เจอ Waterfront เราผิดตรงไหนเนี่ย(กางแผนที่ออกมา)

เหงื่อชุ่มหน้าดู เสียเครดิตนักเดินทางแบบเราหมด ชอบมีเรื่องตื่นเต้นอยู่เรื่อย 555

ที่หาไม่เจอไม่ใช่อะไรครับ ผมเดินอ้อมเป็นวงกลม ทั้งๆที่ Sentosa Express ก็อยู่ใกล้ๆนี่ล่ะ แต่ดันหาไม่เจอเอง 555 นั่นไงเซเว่นที่ลงบันไดเลื่อนมาทุกๆคืน รอดแล้วเรา

Merlion / Imbiah Station!

นั่ง Sentosa Express มาแค่สถานีเดียวจาก Waterfront ลงมาจะเห็น Merlion ขนาดใหญ่ ตั้งตระหง่านอยู่ ตัวนี้พึ่งสร้างมาทีหลังนะครับ ของจริงต้องอยู่ริมน้ำ อยู่ฝั่งเมืองน่ะ

วันนี้ฟ้าสวยมาก แดดจัด เหงื่อท่วมตัว แต่ก็คุ้มค่า ได้มาถึงเสียที แม้จะเป็นแค่ช่วงเวลาสั้นๆ ก็ตามด้านหลังจะมีร้านขายของที่ระลึก และมี Merlion Walk ด้วยครับ เอาไว้นั่งเล่น เป็นที่พักผ่อนหย่อนใจได้เหมือนกัน

รีบกลับดีกว่าครับ ใกล้ถึงเวลานัดหมายล่ะ

Check out!

เก็บกระเป๋าเสร็จ แบกลงมา Check-out ระหว่างคอยก็ถ่ายรูปโรงแรมอีกนิดหน่อย เรียก Taxi ไป Marina Bay Sands Hotel กันเลย

รถติดเล็กน้อย ระหว่างทางก็ยังมีตึกที่กำลังก่อสร้างค่อนข้างเยอะ เริ่มเห็นตึกขนาดใหญ่ที่เป็นรูปเรือ ซึ่งเป็นที่พักของเราในคืนนี้

Marina Bay Sands Hotel!

พนักงานของโรงแรมมาช่วยขนกระเป๋า พี่มุกไปต่อแถว Check-in ยืนรอฟังดนตรีจากสาวๆสิงคโปร์ไปพลางๆก่อน

ห้องจะเข้าได้ตอนบ่ายสามโมงครับ ฝากกระเป๋าไว้ที่นี่ก่อน พี่มุกจะพาไปกินข้าวมันไก่สิงคโปร์น่ะ

หลังจากสอบถามเจ้าหน้าที่โรงแรมว่า สถานีรถไฟฟ้าใต้ดินไปทางไหน ก็เดินตรงไปเรื่อยๆ มันก็ต้องข้ามถนนเดินอีกไกลอยู่ มีหลายคนด้วย รถเข็นเด็กอีก เดี๋ยวพ่อจะเมื่อย ก็เลยนั่ง Taxi อีกรอบ

หลายคนนั่งได้ ไม่ต้องแยกกันคนละคัน เพราะว่า Taxi คันนี้มีขนาดใหญ่กว่าปกติ ส่วนคนขับรถเป็นคนสิงคโปร์ก็จริง แต่สามารถพูดไทยและฟังไทยได้ครับ เราผ่าน Raffles Hotel Singapore ด้วย(ที่ไมเคิล แจ๊คสัน เคยมาพักน่ะ )

คนขับรถบอกว่า “ข้าวมันไก่ เทียน เทียน เหรอ ไม่อร่อยๆ(พูดแล้วก็สั่นหน้า) ร้านที่กำลังจะไปนี้อร่อยกว่าเยอะ” ถ้าถามผม แล้วแต่คนชอบน่ะนะ เทียน เทียน ผมก็ไม่เคยกิน แต่นักท่องเที่ยวก็บอกว่าอร่อยกัน ยังไงก็ขอผมลองกินก่อนแล้วกันนะครับ

ลิ้มรส ข้าวมันไก่ ร้าน YET CON

ร้านนี้หน้าร้านมีป้ายเขาบอกว่า Famous Chicken Rice / Delicious Roasted Pork / Stream Boat / Chinese and Western Dishes

รสชาดไก่ที่นี่ เห็นได้ชัดว่าแตกต่างจากบ้านเรา ของเขาเนื้อแน่นกว่ามาก แต่น้ำจิ้มถ้าเอาของบ้านเรามานี่เด็ดเลย (จะถูกปากคนไทยมากกว่า)

อีกจานเป็นผักกาดขาว คงให้ทานแกล้ม แก้เลี่ยน

ต่อมาเป็นหมูกรอบ กับซอสดำๆ ผมว่ามันอร่อยครับ จานนี้

โดยรวมรู้สึกว่า เฉยๆนะ ก็ใช้ได้ เอาไว้คราวหน้าอาจลองกิน เทียน เทียน ดูครับ แล้วผมจะมาบอกว่าอันไหนอร่อยกว่านะ 555

Singapore...This is my occasion(7)

2011-11-18T15:07:00.003+07:00

ถึง Beach Station / ต่อ Shutter Bus

2 สถานีจาก Waterfront เท่านั้น ก็ถึง Beach Station แล้ว ว่าแต่ไปไหนต่อละทีนี้ ดูป้าย เขาว่ายังไงบ้าง

ยังต้องต่อ Shutter Bus ไปอีก เพราะ Underwater World อยู่ Siloso Point ครับ

รถคันสีส้มมาล่ะ ด้านในกว้าง แอร์เย็นฉ่ำดี

Siloso Point / Welcome to Underwater World!!!

แม้ว่ามาสิงคโปร์ในครั้งนี้ จะห่างไกลจากการดำน้ำ แบบ Scuba ที่ผมชื่นชอบ ก็ตาม แต่การมา Underwater World ก็อาจทำให้ ได้เจอกับเพื่อนใหม่และเพื่อนเก่าก็เป็นได้

กระหายน้ำ ไหนขอลองเครื่องดื่ม “100 Plus” หน่อย ดูแปลกและไม่เคยเห็นดี(เห็นมีป้ายโฆษณาด้วย) รสชาดเหมือนกับโซดาครับ ซ่าๆหน่อย แต่ไม่ได้หวานเหมือนสไปร์ท

ซื้อบัตร เข้ามาเรียบร้อย ด้านในจะแบ่งออกเป็นหลายโซนและหลายชั้น(ลงไปใต้ดินได้ 2-3 ชั้น) เห็นด้านนอกมี บ่อ Touch Pool เหมือนอควอเรี่ยมทั่วๆไป

โซนปลาน้ำจืด - Exhibit Hall

รูปร่างคล้ายๆ Arapaima ครับ ผมก็ไม่มีความรู้เรื่องปลาน้ำจืดมากนัก แต่รู้สึกว่าคุ้นๆ นะ

มีหนวดด้วย น่าจะเป็นปลาดุกน้ำจืด ใกล้ๆนั่นก็กระเบนน้ำจืดแน่นอน

ส่วนตัวนี้ ลอยนิ่ง นึกว่าหุ่นสตาฟซะอีก ตามป้ายบอกว่า คือ Bichir นึกว่าไดโนเสาร์นะเนี่ย

โซนปลาน้ำเค็ม 1

เห็นป้าย Sea Angel โอ้ว! นี่มันสัตว์ทะเลรูปร่างแปลกใต้ทะเลลึกและอาศัยอยู่ในเขตน้ำเย็นนี่นา เคยเห็นแต่ในวีดีโอที่พี่ถ่ายมา ตอนไปโอซาก้า

นางฟ้าแห่งท้องทะเล ไม่ใช่ปลาและไม่ใช่แมงกระพรุนครับ แต่อยู่ในไฟลั่ม Mollusca(พวกหอยและพวกหมึกทั้งหลาย)

เวลาดู Sea Angel ว่ายน้ำก็เพลินดี แต่เคยเห็นคลิป Sea Angel ตอนกินอาหาร(โหดใช้ได้นะ 555)

ตัวมันเล็กมากๆ (ไม่น่าจะเกิน 5 ซม) ต้องแนบตาใกล้ๆตู้( มีกระจกขยายวัตถุ ที่ตู้ด้วย ดีจริงๆ)

ไปต่อดีกว่า ตู้นี้ปลาทะเลสีฟ้า สวย สดใส เหมือนหลอดนีออน ไม่แน่ใจว่าผมเคยเห็นใต้ท้องทะเลหรือยัง(ถ้าตอนนี้ก็นึกออก ที่แสมสารที่เดียวครับ เกาะจวง ละมั้ง) ใครทราบชื่อก็บอกกันได้นะ

มาทักทายเจ้า Unicornfish กันบ้าง มองกล้องด้วย 555 ลักษณะเด่นก็คือ เขา นี่แหละ ยังจำครั้งแรกที่เจอ ที่สิมิลันได้ครับ มาบนผิวน้ำเลย

ปลามีดโกน(Razorfish) ชนิดนี้ ผมไม่เคยเห็นมาก่อน สีขาวสลับแดง ถ้าเป็นชนิดที่พบได้บ่อยๆ จะเป็นอีกแบบครับ

มาด้วยเรื่องของแมงกระพรุน(Jellyfish) กันบ้าง ชนิดนี้ เมืองไทยพบบ่อย ทุกท่านก็คงจะคุ้นตาดี สำหรับนักดำน้ำแบบสน๊อคเกิ้ล ช่วงฝนตก จะพบได้มาก ยังไงก็ระมัดระวังอย่าไปโดนเข้านะครับ

โซนอุโมงค์

อุโมงค์ที่นี่กว้างและยาวมากๆ บริเวณพื้นที่เหยียบ จะเลื่อนไปข้างหน้าเรื่อยๆ นักท่องเที่ยวสะดวกสบาย เพียงแค่ยืนเฉยๆ ก็สามารถยลโฉมเหล่ามัจฉาขณะกำลังว่ายน้ำ

มีฝูงปลา มีกระเบนนก(Eagle Ray) กำลังว่ายน้ำ มีฉลามขาวอ้าปากเป็นสีแบบสามมิติ(ในความมืด) มี Leopard Shark(ฉลามเสือดาว) มีฉลามพยาบาล(Nurse Shark) มีปลาโรนัน (Guitarfish) มีปลากระมง(Jack Fish) มีปลาตะคองเหลือง ปลาหมอทะเล เผลอแป๊บเดียว ครบ 1 รอบ แล้ว

โซนปลาน้ำเค็ม 2

ที่นี่พบตู้แมงกระพรุน ตัวใสๆ บางตัวมีสีชมพู ไม่รู้เพราะแสงไฟหรือเปล่า แต่ดูสวยดีครับ

ส่วนตู้ต่อไป นี่เลยปลาหายากอย่าง Leafy Sea Dragon พบที่ออสเตรเลีย ชีวิตนี้อยากจะเจอใต้ทะเลตัวเป็นๆเหมือนกัน เจ้ามังกรทะเลใบไม้ ดูเผินๆจะเหมือนกับสาหร่าย ลอยไปลอยมา หากใครไม่สังเกตอาจมองไม่เห็นก็ได้ นี่ก็เป็นสิ่งที่ธรรมชาติให้มาในการพรางตัวนั่นเอง

จาก Leafy Sea Dragon ก็เป็นปูอลาสก้า ตัวใหญ่จริงๆ จำได้ว่าเคยเห็นครั้งแรกที่ Siam Ocean World บ้านเรา ว่าแต่ตัวใหญ่มาก ไปเจอใต้ทะเลก็คงมีตกใจบ้างล่ะ

ตู้ต่อไป Mimic Octopus ผมจะจะเจอตัวจริงๆ เดือนตุลาคมนี้แหละ ที่ Lembeh Strait

ต่อด้วย หอยนอติลุส(ตัวนี้ก็หายากนะ)

Shark in the Pool

ชื่อนี้ผมตั้งเองนะ (บ่อนี้มันฉลาม) ยังเป็นลูกฉลามอยู่ (Black-tip Reef Shark) ว่ายแบบ Alert มาก ตรงจุดนี้มีรูปฉลามหลายพันธุ์ครับ เริ่มจาก Nurse Shark , White-tip Shark , Black-tip Reef Shark , Bamboo Shark , Leopard Shark และฟันของฉลาม ผมจำได้ว่ามี Mako Shark , Bull Shark , Great White Shark ด้วยล่ะ( 3 รายหลังนี่ ติดหนึ่งใน 10 ของฉลามที่มีอันตรายต่อมนุษย์ด้วยนะครับ)

ส่วนใกล้ๆ ตรงบันได ก็มีตู้ปลาสูงมากๆ มีพวกปลาขี้ตังเบ็ด และปลาวัวหนามด้วย

มี Souvenir Shop มีของขายเยอะเหมือนกัน ใครสนใจก็มาเลือกซื้อกันได้

รอดูโชว์โลมา

แดดค่อนข้างร้อน ช่วงนี้ยังไม่ค่อยมีคนเท่าไรนัก แต่พอเริ่มใกล้เวลาโชว์ก็มีคนทยอยมาเรื่อยๆจนเต็มอัฒจรรย์

ด้านบนเป็นห้องแอร์ ใครจะขึ้นไปก็ต้องจ่ายเพิ่ม ผมไม่แน่ใจว่ากี่ดอลลาร์นะ

ได้เวลาแสดงโชว์

มีโลมากับแมวน้ำออกมา การโชว์เริ่มจาก แมวน้ำยืน 2 เท้า จับมือกับผู้ฝึกสอน ให้อาหาร(เป็นรางวัล) แมวน้ำนอนตบมือ ตามจังหวะเพลง ขึ้นมาทำท่าหกสูง แมวน้ำรับห่วงมาห้อยคอ

โลมาเลี้ยงลูกบอลด้วยปาก โลมากระโดดพร้อมกัน โลมากระโดดแบบควงสว่าน

โดยรวมผมว่าเฉยๆครับ ดีนะที่รวมค่าดูอยู่ในตั๋ว Under Warter World เรียบร้อยแล้ว ไม่ต้องจ่ายเพิ่ม(ใครเสียเงินขึ้นไปดูด้านบนคงจะเสียดายน่าดู) เอาเป็นว่าผ่านไปได้เลยครับ โชว์นี้

ออกมามีบ่อเต่า เดินไปเรื่อยๆต่อคิวขึ้นรถ Shutter Bus กลับกันดีกว่า ว่าแต่คนต่อเยอะจริงๆ จะได้กลับไหมเนี่ย

รถมาล่ะ ขึ้นรถสายสีแดง กลับมาที่สถานี Imbiah เราจะต่อ Cable Car เพื่อชมทิวทัศน์ในขากลับ เปลี่ยนแนวบ้าง

Cable Car

จ่ายตังค์ค่าตั๋วเรียบร้อย พูดถึง Cable Car ที่สิงค์โปร์นี้ ผมคุ้นเคยกับคำว่า “ขึ้นกระเช้า ที่ Sentosa” มากกว่า เพราะคุณแม่ของผม เคยมาใช้ชีวิตที่นี่อยู่หลายเดือน ท่านเคยเล่าให้ผมฟังน่ะ

พูดแล้วยิ่งคิดถึง มาต่อดีกว่าครับ กระเช้าสีดำขนาดใหญ่กำลังพาเราชมทิวทัศน์รอบๆเมืองสิงคโปร์ ภายในดูกว้างขวาง สะดวกสบายดี

สิงคโปร์มีตึกเยอะมาก ที่กำลังก่อสร้างก็ไม่ใช่น้อย ในส่วนที่ยังเป็นป่าไม้ แน่นอนว่า รัฐบาลก็คงอนุรักษ์ไว้เป็นอย่างดีเพื่อพลเมืองของเขาแน่นอน

เราเห็นกระเช้าของนักท่องเที่ยวที่ผ่านไป บางกระเช้ามีอาหารกินด้านในด้วย(คงจะแพงกว่าธรรมดาแน่นอนครับ มีค่าบรรยากาศด้วยนี่ 555)

ยามเย็นแบบนี้ พระอาทิตย์ที่กำลังตกส่องแสงสว่างจ้า เราหยุดที่ตึกๆหนึ่ง ซึ่งจะมีร้านอาหารอยู่บนตึกนี้ด้วย

ในบัตรที่ซื้อมานั้น จะมีบริการกาแฟ ชา และขนมให้กินในตึกนี้(เรียกว่า เป็นแพคเกจ) แต่ต้องเดินหาเอา ว่าร้านอยู่ตรงไหนนะ

ผมเห็นกระเช้าแบบเก่า วางแบบปลดประจำการอยู่ที่ตึกนี้ด้วย คงจะเป็นกระเช้าแบบที่คุณแม่ของผมเคยมา ก่อนที่จะเปลี่ยนเป็นกระเช้าแบบใหม่ดังเช่นในปัจจุบัน

มีร้านขายของที่ระลึกด้วย เดินหาทางไปเรื่อยๆ จนเจอร้านที่ว่า นั่งพักซักเล็กน้อย อากาศร้อนจริงๆ ผมเดินหามุมถ่ายภาพพระอาทิตย์ดวงกลมๆสีส้มแดง กำลังจะลับขอบฟ้า พร้อมกับการพัฒนาอย่างไม่หยุดนิ่งของเมืองสิงคโปร์

ขนมไม่ค่อยอร่อยเท่าไรนะ ดูเก่าๆเก็บยังไงก็ไม่รู้ เอาเป็นว่า เรากลับไป Universal Studio กันดีกว่าครับ ยังมีเวลาอีกนิด ก่อนจะปิด

HarbourFront Tower Two

จากด้านบน ลงลิฟท์มาด้านล่าง ตึกนี้ชื่อ HarbourFront Tower Two ครับ มีที่ขายตั๋วด้วย เผื่อมีใครจะเริ่มต้นขึ้นกระเช้าจากตรงนี้ก็ไม่ผิดกติกาแต่อย่างใด

ต่อจากนั้นเดินเท้าข้ามถนน ไปห้าง ViVo City ขึ้นชั้นบนไปต่อ Sentosa Express เพื่อกลับไปยังที่พัก สถานี Waterfront Station

At Night / Universal Studio

กลับมาอีกครั้งในยามค่ำคืน คนก็ยังดูคึกคัก หลายคนเริ่มเดินทางกลับ เริ่มหาคนไทยได้ยากขึ้น หากมากับทัวร์ก็คงจะใช้เวลาอยู่ที่นี่เพียงครึ่งวัน และคนก็จะเยอะมากๆ ลำบากในการต่อเครื่องเล่น

หากใครอยากมาเล่นเครื่องเล่นที่นี่จริงๆจังๆ ก็ควรจะมีเวลาเต็มวันจะดีมากครับ

สำหรับเครื่องเล่นต่อไป พี่ณัฐบอกว่า พ่อสามารถเล่นได้ ลักษณะเป็นรถไฟ (แต่ไม่มีตีลังกานะ) ผมยังกังวลว่ามันจะเร็วหรือเปล่า กลัวมันไม่ดีสำหรับผู้สูงอายุน่ะ

Singapore...This is my occasion(6)

2011-09-04T21:12:00.002+07:00

Waterworld / Action

มาแล้วครับ การแสดงโชว์ที่ทุกคนรอคอย ประตูใหญ่ทางด้านขวาเปิดออก พร้อมกับสาวผมทองขับเรือออกมา(ดูแล้วน่าจะเป็นนางเอกแน่ๆ)

ออกมาได้ไม่นาน ดูเหมือนว่าเธอกำลังถูกไล่ล่าจากลูกสมุน(กระจอก) และก็ไม่ได้มีฝีมืออะไรเลย แพ้ลูกเดียว(มีเสียงภาษาอังกฤษ บรรยายให้ทราบเรื่องราวด้วย)

ลูกสมุนออกมามากขึ้น ในที่สุด สาวผมทองก็ถูกจับจนได้ เธอถูกพาให้มาอยู่บริเวณโป๊ะลอยน้ำตรงกลาง จนประตูใหญ่ด้านขวาเปิดอีกครั้ง พร้อมเสียงดังและเสียงระเบิด

กับการเปิดตัวของตัวร้าย เป็น Boss ใหญ่ ของการแสดงโชว์ชุดนี้ (เหมือนตัวร้ายในหนังเรื่อง Waterworld เปี๊ยบ)

Boss ใหญ่ออกมาแนะนำตัวกับผู้ชม (ดูจะมีมุขตลกด้วย) เจ้าลูกสมุนคนสนิทก็เช่นกัน ว่าแล้ว Boss ใหญ่ ก็ทำร้ายสาวผมทองที่ถูกล่ามโซ่อยู่ จนสลบไป(ตามแบบฉบับตัวร้าย ที่รังแกผู้ที่อ่อนแอกว่า)

ประตูใหญ่เปิดอีกครั้ง ฝรั่งผมทอง ที่คล้ายๆกับ Kevin Costner ขับเจ็ทสกีออกมา

War of the Waterworld!!!

ขึ้นชื่อว่าพระเอกก็ต้องเก่ง ขับเลี๊ยวทางนั้น กระโดดทางนี้ (อ้าวผู้ชมด้านหน้า เปียกไปแล้วครับ 555)

เสียงปืนดังกึกก้อง ยิงยังไงก็ไม่โดน พี่ Kevin Costner(ตัวปลอม) เก่งเหลือเกิน ขนาดระเบิดยังหลบได้

ตูม ตูม ตูม เสียงปืนและระเบิด ดังมากครับ ใครพาเด็กน้อยมา ต้องระวังให้ดี อย่างตอนนี้พี่มุกกำลังอุดหูของเจ้าทัฬห์(หน้าตาคล้ายๆจะร้องไห้ แต่ก็ไม่ได้ร้องนะ เก่งมาก)

พี่ Kevin Costner ช่วยนางเอกได้สำเร็จ เธอหลุดจากพันธนาการและขึ้นไปชั้นบน ไต่รอกหนีไป ส่วนเจ้าลูกสมุน กระเด็นตกน้ำกันเป็นแถวๆ เมื่อถูกโจมตี ( เป็นสตั๊นท์แมนที่ผ่านการฝึกมาแล้ว นับครั้งไม่ถ้วน)

เจ้า Boss ใหญ่ ฉุนเฉียวมาก ได้เวลาออกโรงอีกครั้งแล้ว แถมจับนางเอกเป็นตัวประกันซะด้วย พระเอกจะทำยังไงละ ทีนี้

เกิดการต่อสู้กัน พี่ Kevin Costner ถูกทำร้ายตกมาจากชั้นบนสุด(สูงมาก) และหายไปอย่างไร่ร่องรอย

หรือธรรมะจะแพ้อธรรม?

ไม่ครับ ยังไม่จบแบบนั้น!!!

Kevin Costner แอบปีนขึ้นมา เกิดการต่อสู้กันอีกครั้ง เสียงระเบิด ดังขึ้น และเมือง Waterworld แห่งนี้กลายเป็นทะเลเพลิง แท๊งค์น้ำด้านขวาไฟลุกและระเบิดขึ้น(ลงทุนหน้าดูเลย 555) (ลูกสมุนตายเกลื่อน)

ในที่สุด เจ้า Boss ใหญ่ ก็พ่ายแพ้ จบแบบที่ควรจะเป็น

โดยมีคู่พระนาง โบกไม้โบกมือ ขอบคุณผู้ชมทุกท่าน และเสียงปรบมือก็ดังกึกก้อง

เป็นอีกหนึ่งการแสดงโชว์ ที่ทำได้ดี ทุกท่านไม่ควรพลาดนะครับ

Far Far Away

เดินออกมาตามทาง เราจะเห็นปราสาท เหมือนกับว่ากำลังเดินเข้าสู่ดินแดนแห่งเทพนิยาย โซนนี้มีชื่อเรียกว่า “Far Far Away” ครับ

“อันนี้ พ่อก็เข้าได้ ใช้ Fast Pass ไปเลยนะ” เดี๋ยวพี่กับพี่มุกจะรออยู่ข้างนอก

ผมอยากจะเปลี่ยนรอด้านนอกบ้าง เอาเป็นว่าเป็นชุดเดิมจาก Jurassic Park : Rapids Adventure ล่ะ

Shrek 4D Adventure

คนต่อคิวยาวน่าดู แม้จะใช้ Fast Pass แต่ก็มาติดตรงหน้าประตูอยู่ดีแหละ เพราะตอนนี้ประตูยังไม่เปิดด้วย

ยืนรอซักพัก ประตูก็เปิดออก ให้ Fast Pass เข้าก่อนก็จริง แต่ก็ปล่อยแถวปกติด้วย เข้าใจว่า รอบๆนึง น่าจะรับคนได้มากพอสมควรนะ

เข้ามา เหมือนเป็นห้องโล่งๆ หน้าประตูมีทีวี ทุกคนต่อแถวหน้าประตูอีกทีนึง

สรุปยังไม่ได้เข้าครับ ต้องรอตรงนี้อีก

นอกจากทีวีที่เปิดเรื่อง Shrek ก็มีเจ้าหน้าที่คอยคุยรายละเอียด คงกลัวคนรอจะเบื่อซะก่อน

สงสัยกำลังเคลียร์ด้านในอยู่ แต่นานมากจริงๆ เกือบชั่วโมงได้ นานจนต้องนั่งรอกับพื้นดีกว่า(ชักเมื่อย)

ประตูเปิดซะที เข้าด้านในได้ล่ะ

ด้านในมีเก้าอี้แบบในโรงภาพยนต์ จุคนได้มากแบบที่คิดไว้ แอร์เย็นดีจัง กำลังร้อน 555

Shrek save Princess Fiona!!!

มีแว่นตาให้สวมด้วยครับ ฉากเริ่มต้น จะเป็นยักษ์ตัวเอกของเรื่อง เจ้า Shrek กำลังคุยกับ เจ้า Donkey

คุยไปคุยมา กลายเป็นว่า เจ้าหญิง Fiona ถูกตัวร้ายของเรื่องจับตัวไป

2 เกลอ ตกลงกันว่า ต้องไปช่วยเจ้าหญิงกันอย่างเร่งด่วน แต่ว่า ด้วยความเปิ่น ของทั้งคู่

แล้วมันจะถึงแบบ ไม่มีเรื่องตื่นเต้นได้ไหม?

ไปกันดีกว่า ไปรถม้านี่แหละ ความเร็วเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

เริ่มเห็นความเปลี่ยนแปลง ของที่นั่งของเรา มีการสั่นไหว

บางจังหวะ มีน้ำฉีดเข้าหน้า(อาจเป็นน้ำลายของเจ้า Donkey) และบางจังหวะลมเย็นๆเป่ามาที่ศีรษะ ตามแบบฉบับหนัง 3D และ 4D (ที่ Dreamworld มีเรื่องนึงครับ เกี่ยวกับนักวิทยาศาสตร์และแมลง)

ฉากเริ่มตื่นเต้นมากขึ้น ท่านจะตื่นตาตื่นใจกับภาพ 4D ที่เหมือนกับวัตถุมาอยู่ตรงด้านหน้าของเราในระยะประชิดมาก

เหมือนเราเป็นตัวละครตัวนั้น ซึ่งในที่สุด Shrek ก็ช่วยเจ้าหญิง Fiona ได้ และกำจัดตัวร้ายได้สำเร็จ

แอร์เย็นๆ แบบนี้ ก็เผลอหลับบ้างเหมือนกันครับ สบายจริงๆ

“พ่อก็นึกว่าใครมาถีบเก้าอี้ ด้านหลัง” พ่อบอก

“ไม่ใช่แล้วพ่อ เก้าอี้มันสั่นเอง ปกติเป็นแบบนี้แหละ”

แต่ถีบแรงนะครับ ใครอย่าเข้าใจผิดล่ะ อาจจะทะเลาะกันได้ 555

Madagascar

เข้าสู่ โซน “Madagascar” ว่าแต่เครื่องเล่นด้านหน้านี่ มันเด็กไปไหม?

King Julien’ s Beach Party-Go-Round

เป็นชื่อของเครื่องเล่นนี้ ลักษณะคล้าย “Merry Go Round” ที่หลายๆคนก็รู้จักกันดี ในสวนสนุก

คนต่อคิว ไม่มีเลยครับ อาจเป็นเพราะมันเป็นเครื่องเล่นสำหรับเด็กก็ได้

แต่ผู้ใหญ่ก็เล่นได้นะ เขาไม่ได้ห้าม ส่วนใหญ่ก็นั่งเป็นเพื่อนเด็กๆ นั่นแหละ

เจ้าทัฬห์ได้เล่นล่ะ ทำหน้างงๆ(น่าจะเป็นเครื่องเล่นแรก) แต่พอโตขึ้น ก็อาจจำไม่ได้หรอก

ตัวละครจะอยู่ในเรื่อง Madagascar ทั้งหมด ไม่ว่าจะเป็น ยีราฟ , ฮิปโป ,สิงโต , หญิงแก่ , เพนกวิน และตัวละครที่ชื่อว่า King Julien(เป็นตัวลีเมอร์)

ผ่านไปอย่างรวดเร็ว สำหรับเครื่องเล่นนี้

Madagascar: A Crete Adventure

คุณลุงตรวจบัตรด้านหน้า ยิ้มแย้มดี ใส่ชุดสีกากี เหมือนข้าราชการ เจ้าทัฬห์ทำท่าทางอยากจะเข้าไป(เครื่องเล่นนี้ เด็กเข้าเล็กมากๆเข้าไม่ได้) ไปอุ้มออกมาก่อน

ไม่ต้องรอคิวมาก แถวสั้นๆ เท่านั้น ลักษณะให้เข้าไปนั่งในเรือ(เข้าใจล่ะครับ เอาเด็กมานั่งตักก็ไม่สะดวก ที่นั่งมันพอดีตัวเลย )

จำชื่อคนตรวจบัตรด้านในได้ เด็กสาวคนนี้ ชื่อ “Valkyrie”(ชื่อแปลกดีนะ) จริงๆเราไม่คุ้นมากกว่าครับ เพราะคนสิงคโปร์ ก็ชื่อออกแนวฝรั่งแบบนี้ อยู่หลายคน

I Like to Move It!!!

เครื่องเล่นค่อนข้างจะปลอดภัยมาก เพราะเรือที่ว่า แล่นช้าๆ ให้เราดูวิวรอบๆ ว่าจะมีตัวอะไรในเรื่อง Madagascar ให้เราได้เห็นบ้าง

สภาพด้านในทำเหมือนกับถ้ำ มืดๆ แต่มีแสงไฟให้เห็นเมื่อพบกับตัวละคร เจ้าสิงโต ยีราฟ ม้าลาย ฮิปโป เพนกวิน และตัวลีเมอร์

สำหรับเพลง I Like to Move It ที่เปิดอยู่ในถ้ำจำลองนี้ ลอง Search ใน Google นะครับ (Youtube ก็มี)

โดยรวมก็ทำได้ดี แต่ไม่ได้มีฉากตื่นเต้นหรือตกใจอะไรนะ

ออกมาจะมีรูปให้เลือกเหมือนเคย เพื่อส่งเสริมการขาย

Penquins Mercantile กับ บริการถ่ายรูป

บริเวณทางออกของจะเป็น Penquins Mercantile ซึ่งจะมีของที่ระลึกให้เลือก ไม่ว่าจะเป็นหมอน เสื้อ ตุ๊กตา ตามตัวละครของ Madagascar

ออกมาใกล้ๆจะมีเจ้าหน้าที่บริการถ่ายรูปให้ด้วย (ฉากหลังเป็นยีราฟ ม้าลาย สิงโต ฮิปโป) สำหรับใครที่ต้องการรูปในทันที เก็บไว้เป็นที่ระลึก

ถ่ายกับ มาริลีน มอนโร และ แฟรงเกนสไตน์

เดินกลับมาครบรอบพอดี ด้านหน้า คือ น้ำพุ ด้านบนเป็นเรือขนาดใหญ่(สงสัยจะเป็น Titanic) กลับมาสู่ถนน Hollywood แล้วครับ

Superstar ดังนี่นา มาริลีน มอนโร ไม่ถ่ายไม่ได้แล้ว คนต่อคิวไม่มาก(จะมีเจ้าหน้าที่คอยรับกล้องและบริการถ่ายรูปให้ ตามคิว

จาก มาริลีน มอนโร ก็ ต่อคิวถ่ายกับ แฟรงเกนสไตน์ ที่อยู่ใกล้ๆ(ทำซะเหมือนเลยนะ)

Sentosa Express ไป Beach Station!!!

เปลี่ยนแผนนิดหน่อยครับ จากวันพรุ่งนี้ที่จะไป Underwater Worldและไปดูโชว์โลมา เปลี่ยนไปวันนี้เลยแล้วกัน แล้วค่อยกลับมายัง Universal Studio เพราะกว่าจะปิดก็ตั้ง 3-4 ทุ่ม แน่ะ

ออกจากประตู คุณลุงเอาปากกาขีดบริเวณแขน อ้าว! ไม่เห็นติดเลยลุง (พี่เก่งบอกเป็นปากกาชนิดพิเศษ) จะมองเห็นก็ต่อเมื่อใช้ไฟฉายส่อง เท่านั้น

เวลากลับเข้ามา ก็จะตรวจได้ไม่ยากครับ

Singapore...This is my occasion(5)

2011-08-29T00:34:00.003+07:00

อาหมวยสิงคโปร์ / นักกล้ามอียิปต์

ออกมาเจอคนสูงมากๆ(ด้านล่างน่าจะใช้ขาต่ออีกที) แต่งตัวแบบอียิปต์โบราณ สวมหมวกคล้ายๆฟาโรห์ และมีคนเข้าไปถ่ายรูปด้วย(พี่แกทรงตัวได้เก่งจริงๆ)

ไม่ต้องทำอะไรมาก ทำหน้าตา “ถมึงทึง” เข้าไว้ ประกอบกับการเกร็งกล้ามแขน เบ่งกล้ามออกมา เห็นเส้นเลือดที่แขนชัดเจน

สงสัยจะเป็นเหมือนนักมวยปล้ำครับ ก่อนออกหน้าจอ ก็ต้องไปยก Weight มาก่อน ส่วนการทำหน้าบูดบึ้ง อาจจะเพื่อให้ตรงกับ Concept ก็ได้(ให้ดูน่าเกรงขาม ลึกลับ ในดินแดนแห่งนี้) ว่าแล้วก็ไปถ่ายรูปกับพี่เขาหน่อย

เด็กชายทัฬห์นอนหลับอยู่บนรถเข็น จุดนี้มีเงาบัง เลยไม่ค่อยร้อนมาก ระหว่างยืนรอเลยสังเกตเห็นนักท่องเที่ยวสาวคนหนึ่ง เข้าไปถ่ายรูปกับพี่นักกล้ามอียิปต์

“น่ารัก”

อาหมวยผมยาว ผิวขาว คนนี้ ดูโดดเด่นมาก อาจจะเป็นนักท่องเที่ยวจากจีน ไต้หวัน ฮ่องกง หรืออะไรก็ได้ แต่ไม่ใช่คนไทยแน่ๆ เอาเป็นว่า เรียกเป็น “อาหมวยสิงคโปร์” ไปก่อน

ยืนอยู่ใกล้เลยถ่ายมาได้แชะนึง(ไม่มีใครว่าหรอก ใครๆก็คิดว่าถ่ายพี่นักกล้ามอียิปต์ทั้งนั้น 555)

ได้เวลาย้ายถิ่นแล้วครับ

Brendan Fraser???

จาก Revenge of the Mummy ด้านหน้าเป็น “Carter ’s Curiosities” ครับ(น่าจะเกี่ยวกับประวัติศาสตร์อียิปต์ และมี Fossils โบราณด้วย)

ที่มุมตึกมีคนแต่งตัวเหมือนพระเอกหนังในเรื่อง “The Mummy” (น่าจะมาพักพอดี คงไม่คิดว่าจะมีคนเห็นนะ 555)

“นั่น Brendan Fraser นี่หว่า”

ดูคล้ายมากๆครับ เป็นฝรั่งตัวสูง ทรงผมก็เหมือน ขอถ่ายรูปกับ Brendan Fraser เสร็จ ก็

“Shake Hands” แกยิ้มแย้มและบอกทำนองว่า ยินดีต้อนรับสู่ดินแดนอียิปต์ ขอให้สนุก อะไรทำนองนี้ (ฝ่ามือแกใหญ่มาก)

ใครอยากเจอตัวเป็นๆในดินแดนแห่งความฝัน แห่งนี้ ก็ลองมาดูนะครับ 555

The Lost World / ดินแดนแห่งไดโนเสาร์

จาก Ancient Egypt ด้านหน้าจะทำให้ทุกท่านนึกถึงภาพยนต์อีกเรื่อง นั่นก็คือ “Jurassic Park” รอบๆจะมีแต่รูปปั้นไดโนเสาร์พันธุ์ต่างๆ เรากำลังเข้าสู่ดินแดน The Lost World แล้วครับ

เดินเข้าประตูขนาดใหญ่ด้านขวานี่เลย ทำได้เหมือนในภาพยนต์จริงๆ

ไปไหนต่อละทีนี้ เครื่องเล่นเยอะแยะไปหมด

“อ้าว เปียกด้วยเหรอ”

อีกแล้วครับ ไม่ได้เตรียมตัวมาอีกล่ะ 555 แต่ไม่เป็นไร ก็แค่เปียกน่ะนะ(จริงเหรอ) พี่ณัฐบอกว่า เครื่องเล่นนี้เป็นแบบหมุนๆ ล่องไปในแก่ง เหมือน Grand Canyon ที่ Dream World พ่อสามารถเล่นได้

ฝากของให้หมด(ถ้าไม่กลัวเปียก) ผ่านไปแล้ว 2 เครื่องเล่น คราวนี้เปลี่ยนเป็นพ่อ พี่เก่ง และผมบ้าง

Jurassic Park : Rapids Adventure!!!

ชื่อภาษาอังกฤษดูน่ากลัวครับ นอกจากนี้เขาเขียนในในบรัวชัวร์ ว่า “Wet and Possibly Soked” ด้วย ท่าทางงานนี้คงไม่รอด Soked แน่ๆ 555

เนื่องจากคนรอเยอะ เลยใช้บัตร “Fast Pass” เดินเข้าที่ช่องแบบไม่ต้องต่อคิว ไปหยุดอีกทีก็รอเล่นเลย(บัตร Fast Pass 1 ใบ จะใช้ได้แค่ครั้งเดียว ต่อเครื่องเล่นนั้นๆ ก็ต้องดูดีๆครับ ว่าสมควรใช้หรือไม่ )

สำหรับใครไม่อยากเปียก เขามีตู้หยอดเหรียญ สำหรับชุดพลาสติกด้วยนะ(เหมือนเสื้อกันฝนบ้านเรา)

ยื่นบัตร Fast Pass ให้กับพนักงานสาว หน้าหมวย เธอยิ้มแย้มและบอกว่า คันนี้แหละ

ให้ลงไปนั่งได้เลย

ผจญภัยกับ Dinosaur!!!

อุปกรณ์นี้นั่งได้ประมาณ 9 คน นั่งหันหน้าชนกัน เป็นรูปวงกลม ดูเหมือนด้านล่างน่าจะมีราง เพื่อบังคับให้รถไปนู่นมานี่ได้

พอลงน้ำ อุปกรณ์นี้ก็ค่อยๆหมุนไปอย่างช้าๆ เปลี่ยนทิศไปเรื่อยๆ เปรียบดั่งว่า ถูกกระแสน้ำพัดพาไป

สังเกตดูรอบๆ ทาง จะมีไดโนเสาร์พันธุ์ต่างๆ ออกมา เริ่มจากไดโนเสาร์กินพืช ทำได้เหมือนมาก มีเสียงด้วยนะ

จากนั้นหากใครเผลอ ก็จะเปียกแน่ๆ(ขึ้นอยู่กับว่า ใครถูกหมุนไปอยู่ทิศนั้น) จะมีไดโนเสาร์พ่นน้ำออกมาด้วย(เปียกเล็กๆ)

ที่น่าสนใจกว่าไดโนเสาร์ คือ สาวที่อยู่ตรงข้ามผมนี่แหละครับ มากับครอบครัว เหมือน “เหม่เม้” มากๆ (เป็นน้องสาวที่เจอตอนไปดำน้ำในทริปสิมิลัน) ตัวน้องน่ะ ยังเด็กมาก แต่คนที่อยู่ด้านหน้านี่ เหมือนเป็นภาคโตแล้ว น่ารักด้วย ขาวด้วย ตายกันพอดี 555

เรากลับมาเรื่องไดโนเสาร์ต่อดีกว่า จากพวกกินพืช เราเริ่มเห็นสิ่งแปลกๆระหว่างทาง มีรถที่ไม่มีคนขับ แต่ประตูเปิดออก กลางสายน้ำที่ไหล(เป็นฉากในเรื่อง Jurassic Park ตอนที่เจ้าแว่นตัวอ้วน ถูกไดโนเสาร์ ที่มีแผงคอ ฉีดน้ำเข้าใส่ตา และสุดท้ายก็ถูกทำร้ายจนตาย)

เริ่มมีไดโนเสาร์กินเนื้อออกมาแล้ว เจ้านี้มัน “Raptor” นี่นา(ไม่ใช่นักร้องไทยนะ) หากใครยังจำได้ เจ้า Raptor จะค่อนข้างดุ เคลื่อนไหวรวดเร็ว มีบทบาทมากๆ ในเรื่อง

จาก Raptor มีเสียงสัญญานเตือนแบบ Emergency เห็นรั้วไฟฟ้า ขนาดใหญ่ แต่ได้ถูกสัตว์บางชนิดทำลายไปแล้ว! (เดาได้ไหม?)

ถูกต้องครับ ด้านหน้า คือ เจ้า T. Rex หรือ ไทแรนโนซอรัส ไดโนเสาร์กินเนื้อขนาดใหญ่ ดุร้าย และเป็นตัวละครเด่นเสมอในเรื่อง (ทำได้เหมือนจริงมากๆ ด้วย)

ต่อมา เสียงสัญญานเตือนดังขึ้นอีก เราเข้าสู่อุโมงค์ รอบด้านมืดไปหมด เมื่อสุดทาง รถก็ถูก ดึงสู่ด้านบน จากนั้นประตูก็เปิดออก

ชัดเลย พุ่งลงด้านล่างแน่ๆ คราวนี้!!!

ซ่าๆๆๆ

ความเสียวไม่เท่าไรครับ แต่ดันนั่งริมพอดี และเป็นทิศที่อยู่ด้านหน้าสุดพอดี ก็เปียกเต็มๆ และเปียกมากกว่าคนอื่นๆด้วยนะ 555(น้ำเข้าถึงในรองเท้าด้วย)

แต่ก็ดีครับ กำลังร้อนเลย

มีรูปให้เลือกเหมือนเดิม แต่คนส่วนใหญ่ไม่ได้มองกล้องหรอกครับ เพราะไม่รู้ว่ากล้องอยู่ที่ไหน(แต่ผมรู้ล่ะ เดี๋ยวแก้ตัว ถ้ามีโอกาสกลับมาใหม่นะ)

พ่อบอกก็สนุกดีครับ เปียกนิดหน่อย

“ทำไม เปียกมากที่สุดเลยล่ะ” พี่มุกถาม

“อยู่ริมสุดครับพี่ โดนเต็มๆ 555”

Lunch at Fossil Fuels

มาเติมพลังกันหน่อย ร้านนี้จะอยู่ถัดจากประตู Jurassis Park นั่นแหละ คนต่อคิวพอสมควร ไปหาที่นั่งก่อนดีกว่า

พี่มุกต่อคิว ผมรอมาช่วยถือของ แต่ก็ต้องคอยดัก สกัด เด็กชายทัฬห์ ไม่ให้เดินไปขวางทาง หรือไปเกาะแกะคนอื่นๆ ว่าแล้ว ไปอุ้มกลับมาดีกว่า

อาหารจะออกแนว Junk Food ครับ แฮมเบอร์เกอร์ ฮอทด็อก เฟรนฟราย เลือกไม่ถูกแฮะ ดูจากรูป คัดเบคอนออกก่อนเลย สรุปเอาเหมือนพี่แล้วกัน ง่ายดี

มีแก้วน้ำหัวไดโนเสาร์(พี่มุกอยากได้แต่หมด) ผมจำได้ว่า ถ้าแบบนี้ แม่ก็อยากได้เหมือนกัน เวลาไปสถานที่ไหนแล้วมีแบบนี้ ต้องซื้อมาทุกครั้งไป

กินดีกว่า ไส้กรอกอร่อยดีครับ นิ่มด้วย(เห็นพี่มุกบอกว่า เป็นไส้กรอกเยอรมัน) บวกเป๊บซี่แล้วก็เฟรนฟราย มีแรงไปต่อล่ะ

เดินออกมาเลี๊ยวขวา แดดแรงมากๆ ต่อคิวแถวยาว เหมือนด้านในจะเป็นอัฒจันทร์ นะ ปล่อยคนเข้าไปได้เยอะด้วย

Waterworld /โลกแห่งน้ำ

ชัดเลย พอเห็นฉากนี้ เหมือนในหนังเรื่อง “Waterworld” มากๆ จะมีที่นั่งอยู่หลายแถว แต่ขอให้เลือกให้เหมาะสมนะครับ เพราะในบางโซน เขาเขียนเลยว่า “โซนนี้เปียก” / “โซนนี้ไม่เปียก”

แต่หากใครอยากเปียก ก็ไม่ว่ากัน 555

เกมฆ่าเวลา

ระหว่างรอการแสดงโชว์ชุดนี้ จะมีฝรั่งคอย Entertain นักท่องเที่ยว(จากการแต่งตัว ดูแล้วก็ไม่น่าจะใช่พระเอก)

และเป็นที่มาว่า ทำไมถึงต้องมีการแยกโซนที่นั่ง

ฝรั่งจะตักน้ำใส่ถังและสาดไปที่นักท่องเที่ยว(เฉพาะแถวที่เขียนไว้ว่า เปียก จะไม่สาดมาเกินไปกว่านั้น) เรียกเสียงเฮ ได้อย่างมาก

อีกฟากของอัฒจันทร์ก็ทำบ้าง เรียกเสียงเฮ เหมือนกัน คราวนี้ ผู้นำ(เชียร์) ทั้งสอง ต้องการแสดงให้เห็นว่าอัฒจันทร์ด้านไหน มี Power มากกว่ากัน จึงยกมือขึ้น เพื่อขอเสียงเฮจากผู้ชม

“เฮ!!! เฮ!!!”

ดูทุกคนจะให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี และสนุกไปกับเกมนี้ครับ

ลงท้ายด้วยการฉีดน้ำใส่เช่นเคย แต่คราวนี้จะเปลี่ยนจากถัง เป็นท่อฉีดน้ำบ้าง

จากนั้น จะเชิญผู้ชมด้านหน้า 1 คน ออกมาร่วมสนุก โดยให้แก้แค้นเจ้าฝรั่ง ที่วางอำนาจ ฉีดน้ำใส่

ให้ถือท่อฉีดน้ำ และให้ผู้ชมนับ

1 -2 – 3 (เจ้าฝรั่งที่กำลังจะโดนฉีดน้ำ ทำหน้าตาสลด)

เกมพลิก!

เมื่อนับถึง 3 กลายเป็นว่า ผู้ร่วมสนุกคนนั้น เปียกซะเอง เพราะโดนเจ้าฝรั่งหลายคนรุมฉีดน้ำ

โดนหักหลังกันเห็นๆ

คนดูชอบ และตบมือกันยกใหญ่

Singapore...This is my occasion(4)

2011-08-21T20:27:00.002+07:00

18 กรกฎาคม 2554

ตื่นแบบสบายๆ ลงมากิน Breakfast บอกพนักงานสาวว่า “5 Person” จากนั้นเธอก็จัดที่นั่งให้ครับ

เช้านี้ที่ร้านอาหาร คนมากจริงๆ ดูแล้วมีหลายเชื้อชาติ จะเน้นไปที่คนเอเชียซะมากกว่า แต่ก็ยังไม่เจอคนไทยนะ เป็นไปได้ว่า คงจะเริ่มกลับกันไปบ้างแล้ว วันนี้เป็นวันหยุด วันสุดท้ายแล้วด้วย

Breakfast ของที่นี่ มีเมนูอาหารเยอะเหมือนกัน ผมเลือกขนมปังแบบคละแบบกันไป ที่ดูแล้วน่าจะมีรสชาดหน่อย บวกกับเนยสด ไส้กรอก ซึ่งก็อร่อยดีครับ เรียกว่าหลายชนิดแปลกและอร่อยกว่าที่คิดไว้ ไส้กรอกก็อร่อย

นั่น! เด็กชายทัฬห์ ไปเล่นกับเด็กผู้หญิงจีน โต๊ะข้างๆแล้ว ดูเธอก็สนใจไม่น้อย พ่อของเธอก็ยิ้มใหญ่เลย

นักท่องเที่ยวมากแบบนี้ งานหนักก็คงตกอยู่กับพนักงาน ต้องคอยเก็บจานให้รวดเร็ว สิ่งหนึ่งที่เห็น คือ แม้งานจะหนักแต่พวกเธอก็ยิ้มแย้มดี ทุกคนนะ

กลับขึ้นห้องไปเตรียมของดีกว่าครับ 10 โมงเช้า เราจะไป Universal Studio กัน

ฟ้าใส แดดจ้า พร้อมต้อนรับทุกท่าน!!!

เดินตัดออกมาทาง Festive Hotel เหมือนเดิม เลี๊ยวซ้ายออกมา แดดแรงมาก ดีนะที่ใส่ขาสั้นมา ท่าทางจะเหงื่อชุ่มมากกว่าเมื่อวานครับ

มีเจ้า Merlion หลากสี เป็นจุดเด่นเหมือนเดิม พอตัดกับสีของท้องฟ้า ทำให้เข้ากับบรรยากาศแฟนตาซี โลกแห่งความสนุก โลกแห่งความฝัน ที่กำลังจะเจอในไม่ช้า

ลูกโลก Universal มีมหาชนเพียบเลยครับ คนละเรื่องกับเมื่อวาน ถึงแดดจะร้อนเพียงใด ก็ไม่เป็นอุปสรรค

ส่วนเรื่องตั๋วเข้า Universal Studio แนะนำให้ติดต่อก่อนมานะครับ จองใน Internet จะได้ไม่ต้องมาต่อคิวรอซื้อ

Welcome to Universal Studio!!!

ถือกระดาษที่ Print ออกมาจาก Internet เป็นหลักฐานการผ่านประตู โดยมีคุณลุงชาวสิงค์โปร์ ใช้เครื่องตรวจสแกนบาร์โค๊ดคอยตรวจ

มีป้ายบอกทางชัดเจนดีทั้งภาษาอังกฤษและภาษาจีน สำหรับโทรศัพท์สาธารณะ ,ห้องน้ำ ,เช่ารถเข็น หรือแม้แต่ห้องพยาบาล สำหรับคนที่ไม่สบาย

ด้านหน้าจะเป็นพวกร้านขายของที่ระลึก อย่างนี่ ก็เจ้าเพนกวิน เป็นตัวละครในเรื่อง Madagascar

จุดนี้ คือ ถนน Hollywood จะมีตัวละครในภาพยนต์ออกมาให้นักท่องเที่ยวถ่ายรูปกันด้วย คนรอต่อคิวถ่ายก็พอสมควร แต่ยังไม่ต้องรีบครับ เดี๋ยวค่อยกลับมาถ่ายก็ได้

เดิน ถ่ายรูป หยุด ถ่ายรูปและเดิน ตึกที่สร้างขึ้นก็สวยดีครับ เหมือนได้เข้ามาอยู่ใน Hollywood จริงๆ เรียกว่ามีมุมถ่ายรูปเยอะมาก ใครชอบถ่ายรูป ไม่ผิดหวังแน่นอน

แดดกำลังร้อนจัด พี่ณัฐบอกว่า

“คนกำลังน้อยอยู่ โอกาสดีเลย ขึ้นไอ้นี่ก่อนนะ แล้วค่อยกลับมาเล่นใหม่ได้ ถ้าอยากเล่นอีก”

“เฮ้ย เอาเลยเหรอ” ผมมองขึ้นไปบนรางที่เหมือนกับรถไฟเหาะตีลังกา จริงๆก็ไม่ได้เตรียมตัวมาขึ้นเครื่องเล่นนี้เท่าไร ลืมไปเลยว่ามา Universal Studio มันก็เมืองสวนสนุก ก็ต้องมีเครื่องเล่นมากมาย หนึ่งในนั้นก็ต้องมีพวก “หวาดเสียว”

ยังจำภาพล่าสุด ที่ไปเล่นที่ Dream World ได้ครับ ไม่กี่ปีมานี่เอง ทั้งเฮอริเคน , ไวกิ้ง ,รถไฟเหาะตีลังกา นึกแล้วก็ มึนหัวขึ้นมาเลย

บัตรมี 3 ใบ พ่อเล่นไม่ได้แน่นอน พี่มุกกับเจ้าทัฬห์ ยิ่งเล่นไม่ได้ใหญ่

นั่นพี่ชาย 2 คน ของผม วิ่งเข้าไปเรียบร้อย ไม่รอกันเลย 555

ฝากของก่อนครับ โดนพนักงานสาวตรวจที่ทางเข้า ไม่ให้เอาโทรศัพท์เข้าไป เพราะอาจจะตกได้

เอาวะ!! ชีวิตเราก็เจอเรื่องเสี่ยงอันตรายมาตั้งหลายครั้ง แค่นี้เอง(นึกถึงเรื่อง Final Destination ขึ้นมา)(แล้วนึกทำไม 555)

อย่าไปกลัวมันซิ !!!

Battle Galactica : Cylon!!!

จุดนี้จะอยู่ที่ Sci-Fi City นะครับ ผมเดินต่อคิว ขึ้นบันไดมาเรื่อยๆ ไม่มีคนแบบนี้ เราก็ไม่จำเป็นต้องใช้บัตร Fast Track(หรือใครจะเรียก Fast Pass) ก็ได้

มันเร็วจริงๆ ถึงคิวแล้วเหรอเนี่ย ช่วยต่อคิวให้นานๆ กว่านี้ได้ไหม 555

เห็นแล้วครับ ที่นั่งจะเป็นแถวละ 3- 4 คน มีราวนวมจากด้านบนลงมาปิดด้านหน้าไว้ เป็นที่ใช้มือจับด้วย ราวนี้จะช่วยล๊อค ป้องกันไม่ให้ร่างกายหล่นสู่เบื้องล่าง ที่สำคัญ “ขา” จะต้องห้อยแบบโตงเตงครับ(บ้างก็ว่าแบบนี้ จะเสียวกว่า แบบทั่วไปๆ ที่มีที่วางขา) ส่วนรองเท้า ต้องถอด มิเช่นนั้น ก็ต้องร่วงลงโดนหัวใครซักคนด้านล่าง อย่างไม่ต้องสงสัย

อันที่จริง มันก็คล้ายๆกับที่ Dreamworld นะครับ แต่จะเป็นยังไง เดี๋ยวไปดูกัน

ทำใจก่อน.....แล้วไปกันเลย

Upside Down โอย!!!

ซูม........

แวบแรกก็เอาเลยครับ ทำไมมันเสียวแบบนี้ คิดผิดหรือเปล่าเนี่ย ที่ขึ้นมา

โดยเฉพาะการลงครั้งแรกสุด เหมือนตกจากตึกหลายสิบชั้น

หลังจากนั้น คุณพี่ก็ไปขวาที ซ้ายที ตีลังกาซักที สองที แล้วไปต่ออย่างรวดเร็ว

ตอนตีลังกาก็อยากให้มันผ่านไปเร็วๆ ได้ไหมเนี่ย 555

ขาห้อยไปมา ให้ความรู้สึกเย็นๆ นอกจากว่าจะไม่มีที่วางแล้ว หัวก็เย็นเหลือเกินเพราะลมตีไป ตีมา

ระหว่างนั้น เขาว่า ถ้าร้องจะช่วยได้ แต่พึ่งเริ่ม ผมก็ไม่มีเสียงซะแล้ว เหมือนวันนี้ เสียงจะหายไปนะ แหกปาก แบบเงียบๆ เสียงต่ำๆ(คีย์สูง ไม่ค่อยมีครับ 555)

แวบเดียว ฟ้ามาโปรด Cylon เข้าสู่ที่เดิม เพื่อรอ รายต่อไป ขึ้นมา(รอดแล้วตรู)

มึนหัว!!!

เดินออกมาจะมีรูประหว่างที่เราอยู่บนCylon ที่หน้าจอครับ ใครสนใจก็เลือกซื้อกันได้ (ปิดตาไปข้างนึงด้วย 555)

มึนๆหัวเหมือนกัน ผมกับพี่ๆเห็นตรงกันว่า แวบแรกที่ดิ่งลงไปนั่นแหละ เสียวที่สุด จังหวะอื่นๆ เรียกว่าต่อเนื่อง เจ้าCylon นี้เร็วกว่าที่ Dreamworld อีกครับ

วินาทีแรกที่ดิ่งลงไป ผมนึกถึงแม่ ขอให้ท่านช่วยคุ้มครอง เหมือนครั้งตอนไปสิปาดันบนเครื่องบินและทุกๆครั้งหากคิดว่าอาจจะมีอันตรายเกิดขึ้น

แน่นอนว่า ผู้ที่มีปัญหาเรื่องหัวใจ คนชรา สตรีมีครรถ์ เด็กเล็กๆ อย่าขึ้นจะดีกว่านะ

“ขึ้นอีกไหมล่ะ เดี๋ยวกลับมา”

“ไม่เลย ทีเดียวพอ” 555

พี่ณัฐบอกว่า เราจะเริ่มเล่นจาก Hi-Light ให้ครบ ซึ่งมีอยู่ไม่กี่อย่าง ที่เหลือค่อยตามเก็บเอา และในเครื่องเล่นแรก เราโชคดี ที่ไม่ค่อยมีคนด้วย

เทพอานูบีส / เข้าสู่ดินแดนอียิปต์

แดดเริ่มร้อนขึ้นกว่าเดิม เห็นรูปปั้นเทพอานูบีส เป็นสัญลักษณ์ เรากำลังเข้าสู่ดินแดนอียิปต์ (ถ้าในบรัวชัวร์ ก็คือ Ancient Egypt) รูปปั้นใหญ่ ตระหง่าน บรรยากาศมันได้จริงๆ นึกว่าอยู่อียิปต์จริงๆนะเนี่ย 555

ตึกใหญ่ตรงนี้ก็ทำได้สวยครับ มีเทพอานูบีส ตัวใหญ่มากๆ 2 ตัว ยืนคุมประตูอยู่ จุดนี้เป็นที่ตั้งของเครื่องเล่น คือ “Revenge of the Mummy”

จากการเดา ท่าทางจะมึนอีกรอบ พี่ณัฐบอกว่า คนกำลังน้อยเลย รีบเข้าตอนนี้แหละ แต่ตัวเครื่องมันมีกระชากด้วย จึงไม่เหมาะที่จะให้พ่อเข้าไป

มาลุยกันต่อครับ

Revenge of the Mummy!!!

เดินเข้าไปเป็นทางเดินมืดๆ มีแสงไฟสลัวๆ แอร์เย็นช่ำ บรรยากาศดูน่าตื่นเต้นดี

ทางเดินไกลใช้ได้ มีทางขึ้นบันไดด้วย แต่ต่อคิวไม่นาน กว่าจะมีคนก็บริเวณบันไดแล้ว ได้ยินชัดเจนเลยว่า ด้านหลังเป็นคนไทย มาประมาณ 5-6 คน

เห็นเครื่องเล่นแล้วครับ ลักษณะเป็นรถนั่ง มีราวจับล๊อคที่นั่งไว้ ป้องกันร่างกายขยับเขยื้อน(เผื่อใครจะลุกขึ้นยืนด้วยล่ะ)แถวละ 3 คน คันนึงน่าจะมี 7-8 แถว

ผมนั่งอยู่แถวซ้ายสุด ริมเลยแฮะ

Let ‘ s go!

มัมมี่ ฮิมโฮเทป!!!

รถออกแล้วครับ ตอนแรกค่อยๆเคลื่อนตามรางอย่างช้าๆ

รอบๆด้านมืดไปหมด จะมองเห็นก็แต่ข้างๆทาง ที่จะมีมัมมี่ ออกมาขู่ (มัมมี่ก็พูดภาอังกฤษนะ)

มัมมี่ตัวนี้ ดูท่าทางจะเป็นตัวโกงของเรื่อง ทำให้นึกถึง “ฮิมโฮเทป” ในเรื่อง The Mummy ภาพยนต์ฟอร์มยักษ์

รถค่อยๆเข้าไปสู่ที่มืดอีกครั้ง เห็นภาพด้านหน้า คือทางตัน มี กำแพง และกำลังแตกออก โดยมีแมลงที่ลักษณะคล้ายตัวด้วง(ที่อยู่ในเรื่องโผล่ออกมา)

จากนั้น รถกระชากไปด้านหลังอย่างรวดเร็ว(หัวติดเบาะดีๆนะครับ) ไปเจอเจ้า(ขอเรียกว่า ฮิมโฮเทป แล้วกัน) อีกครั้งหนึ่ง

ไฟลุกขึ้นมา รู้สึกถึงความร้อนที่ใบหน้า(นั่งริม โดนเต็มๆเลยครับ) แล้วเจ้า ฮิมโฮเทป ก็บอกว่า

“You cannot defeat me” (หรืออะไรทำนองนี้แหละครับ) ทำนองว่า พี่ฮิมโฮเทป แกโกรธมาก ยังกับว่าเราไปฆ่าลูกหลานแกมา

จากนั้นรถเคลื่อนไปด้านหน้า ไปอย่างเร็วเลยครับ ซ้ายที ขวาที ลงล่าง ค่อนข้างจะเสียวๆ นิดๆ(ตะโกนเหมือนเดิมครับ แต่ไม่มีเสียงแล้ว แอบปิดตาข้างนึงด้วย จะได้ดูทางว่าเป็นยังไง)

ถ้าปิดตาหมด 2 ข้าง ดูจะไม่ค่อยดีนัก(อาจจะแย่กว่าเดิม 555)

รถกลับสู่ที่เดิม อันนี้โอเค ไม่มึนหัวเท่าอันแรก

ออกมาก็มีรูปเหมือนเดิมครับ ขึ้นอยู่กับว่าใครจะเอาไหม พี่ณัฐซื้อไปแผ่นนึง เท่าที่ดูจากรูป ผมหน้าตาตลกที่สุดเลยเพราะปิดตาไป 1 ข้าง ส่วนพี่ๆหน้าปกติ(มีหน้าปกติกับหน้ายิ้ม)

ส่วนเด็กฝรั่งที่นั่งด้านหลังสุด ท่าทางว่าจะโดนของ “ฮิมโฮเทป” เพราะหน้าตาเหมือนไปโกรธใครมา ไม่ก็เห็นสิ่งเร้นลับที่มิอาจพิสูจน์ได้

หรือจะเป็นลักษณะตามภาพยนต์เรื่อง “The Sixth Sense” ที่ว่า

“I see dead people”

ก็อาจจะเป็นได้นะ

Singapore...This is my occasion(3)

2011-08-14T16:45:00.006+07:00

เดินทะลุ Festive Hotel

ออกจาก Hard Rock Hotel จะมีทางเดินมาที่ Festive Hotel ครับ เป็นอีกโรงแรมใน Resort World แห่งนี้ เราสามารถเดินผ่านเพื่อไปยังจุดอื่นๆได้ ซึ่งจะมีป้ายบอกทาง เช่นไป Casino , ไป Universal Studio เป็นต้น

โรงแรมนี้ เด็กๆน่าจะชอบ เพราะจะตกแต่งด้วยตัวการ์ตูนต่างๆ ดูมีสีสัน ตรง Lobby เปิดหนังเรื่อง Shrek ด้วย

เดินต่อไปจะเป็นทางเดินที่มีร้านขายของ Brand Name เรียกว่า เงินทองไม่รั่วไหล หลังจากที่เล่น Casinoแล้ว(คาดว่าคงจะไหลหมดตัว 555)

ถึงตรงที่มีรูปปั้นช้างตัวใหญ่ ด้านขวามีทางลงไป Casino ถ้าตรงไปก็จะมีทางเดินไปต่ออีก

ถ่ายรูปตรงนี้ซักแป๊บ มีชาวต่างชาติใจดี ช่วยถ่ายรูปให้ เราก็ถ่ายให้เขาด้วย ก็ต้องตอบแทนน้ำใจ ซึ่งกันและกัน

สรุปลงบันไดเลื่อนตรงนี้ครับ อ่าว จะไป Casino หรืออย่างไร?

The Forum

ลงบันไดเลื่อนมา จะมีลานกว้างๆ มีร้านอาหารเยอะมาก เห็นป้ายติดว่า “The Forum” ครับ เอาเป็นว่า ผมเรียกแบบนี้ก่อนนะ

มองเห็นประตูเข้า Casino ทำเป็นเล่นไป คนเข้าเยอะเหมือนกัน 555

เห็นทางเข้า Festive Grand มี Voyage De La Vie ด้วย(เป็นพวกการแสดงโชว์น่ะครับ) ใครสนใจก็ลองมาดูได้

ไปไหนต่อละทีนี้ ใกล้ๆมีลานจอดรถครับ จะเป็นรถส่วนตัว รถ Taxi หรือ รถ Shuttle Bus ก็อยู่ตรงนี้แหละ เราจะต้องหาทางออก ไปในเมือง เพื่อไปห้าง Vivo City

หลังจากเดินถามพนักงานที่ดูแลตรงจุดนี้ เขามีบริการ Shuttle Bus ฟรีครับ ช่วยยกรถเข็นที่เจ้าหลานทัฬห์นอน ขึ้นรถแล้ว ไปกันดีกว่า

Harbourfront Station

นั่ง Shuttle Bus ข้ามสะพาน ออกจากเกาะ Sentosa ได้ไม่นาน ก็มาลงที่ป้ายรถเมล์ ป้ายหนึ่ง มีคนรอรถเมล์เต็มเลยครับ แต่ละคนดูจะมองเราแปลกๆ คงจะรู้ว่าเราเป็นนักท่องเที่ยว ไม่ใช่คนแถวนี้ละมั้ง

ห้าง Vivo City นอกจากชั้น 3 จะมี Sentosa Express ที่ข้ามไปเกาะ Sentosa ได้ แล้ว ตรงด้านล่างก็จะเป็นที่ตั้งของรถไฟฟ้าใต้ดิน MRT สถานี Harbourfront

ราจะไปเดินเล่นกันที่ Orchard Road ครับ ก่อนอื่นก็ต้องซื้อบัตร EZ Link ก่อน เป็นบัตรเติมเงิน สำหรับใช้โดยสารรถไฟฟ้าใต้ดินไปยังสถานีต่างๆ ใช้ขึ้นรถเมล์ หรือลงเรือ ก็ได้ ค่อนข้างสะดวกและครบวงจรมากๆ

คนต่อคิวซื้อเยอะเหมือนกัน ซื้อมา 5 ใบ ส่วนเจ้าหลานทัฬห์ ไม่เสียเงิน เพราะความสูงไม่ถึง

ก็ใช้บัตรแตะ เหมือนที่บ้านเรา(ของเขาน่ะ สร้างก่อนของเราครับ มีหลายสาย หลายสี)

ที่ Harbourfront Station เป็นสถานีสายสีม่วง เราจะต้องไปเปลี่ยนสถานีที่ Dhoby Ghaut เพื่อเปลี่ยนเป็นสายสีแดง จึงจะไปลงที่สถานี Orchard ได้

ภายในรถก็ค่อนข้างกว้างครับ แต่คนโดยสารเยอะ เราผ่านสถานี Outram Park , สถานี Chinatown , และสถานี Clarke Quay ก่อนจะมาลงที่สถานี Dhoby Ghaut

Dhoby Ghaut Station

จากที่นั่งมาเมื่อซักครู่ ทำให้เห็นว่า ที่สิงคโปร์ ระบบขนส่งมวลชนเขาดีและครอบคลุมทั่วทั้งเมือง คนจึงนิยมโดยสาร MRT ต่อรถเมล์ ต่อเรือ ต่อ Taxi หรือเดิน แทนที่จะซื้อรถยนต์ ตามท้องถนนรถจึงไม่ติด(หากเทียบกับบ้านเรา) แถมเดินเยอะๆก็ได้ออกกำลังกายด้วย

ค่าโดยสาร MRT ก็ไม่แพงนะครับ ถ้าเป็นรถเมล์ก็ยิ่งถูก เรียกว่า เลือกตามความสะดวก แถมรวดเร็วอีกต่างหาก

ที่สถานี Dhoby Ghaut คนเยอะมากกว่าเดิม ต้องรอประมาณขบวนที่สอง ถึงจะเข้าไปในรถไฟฟ้าได้(เดินหาดีๆนะครับ ว่าป้ายไปลงสายสีแดงอยู่ที่ไหน)

ส่วนในตัวรถไฟฟ้า ดูแล้วป้ายที่มีไฟกำกับตามสถานี ก็เหมือนกับรถไฟฟ้าตู้ใหม่ของบ้านเรา ตอนนี้เลย

Orchard Station

ถึงแล้วครับ สถานี Orchard เป็นทางเชื่อมเข้าห้างได้เลย คนลงสถานีนี้ ก็เยอะใช้ได้อยู่

บนเพดานมีปลาว่ายน้ำด้วยครับ น่าจะเกิดจากเครื่องอะไรซักอย่าง ฉายไปด้านบน ทำให้เกิดภาพขึ้นมา สวยดีนะ

ตรงนี้เขียนว่า ION ORCHARD ครับ เราไม่เข้าไป แต่ขึ้นไปด้านบน ออกสู่ด้านนอกเพื่อไป Orchard Road ดีกว่า

Orchard Road

ขึ้นบันไดเลื่อนมาโผล่บริเวณสี่แยก มาถ่ายรูปดีกว่า ตรงทางออกของรถไฟฟ้า และตึกด้านบนนี้ โครงสร้างสวยดี

มีฝรั่งมาหยุดตรงนี้อยู่หลายกลุ่ม คงจะปรึกษากันว่าจะไปไหนต่อดีนะ

เริ่มเห็นร้านขายของ Brand Name ไม่ว่าจะเป็น Chanel , Dior , Louis Vuitton, Prada คงถูกใจสาวๆ รวมทั้งแม่ ถ้าได้เห็น ท่านก็คงจะชอบมาก ตามสไตล์สาวนักช๊อปปิ้ง

สมกับเป็นถนนคนเดิน เพราะมีคนเดินเยอะไปหมด(เอ้า ก็แน่ซิ) ว่าแต่ ทำไม อาหมวยสิงคโปร์ น่ารักจังเลย ไม่รู้คิดไปเองหรือเปล่า คนนี้ก็น่ารัก คนนั้นก็น่ารัก

ป้ายนี้ เห็นแล้ว สะดุดตา “Singapore Sling” เป็นเครื่องดื่มครับ ทำให้นึกถึงครั้งที่มาช่วยเพื่อนขายที่งานเกษตร แฟร์ สนุกดีเหมือนกันนะ ในตอนนั้น

คนมาต่อคิวเต็มเลย นี่ คือ ไอติม “King ‘ s Ice Cream” เป็นไอติมรถเข็น คล้ายๆ ที่บ้านเรา ลักษณะเป็นขนมปังประกบแล้วมีไอติมอยู่ตรงกลาง หรือบางทีก็ใช้เวเฟอร์ประกบ ราคาแค่ 1 เหรียญเท่านั้น(เสียดายว่าไม่ได้ลองครับ มัวแต่ถ่ายรูปเลยจะเดินตามพ่อกับพี่ๆไม่ทัน เอาไว้คราวหน้าๆ)

แถวนี้ก็มีห้างตลอดเส้นทาง เรามาหยุดที่ห้าง Takashimaya S.C. ในห้างนี้มีร้านหนังสือที่เราคุ้นตากันดี คือ Kinokuniya ด้วย

Takashimaya S.C.

เดินผ่าน Chanel , Louis Vuitton ขึ้นไปที่ชั้น 4 พี่มุกบอกว่า ร้านดังๆ ด้านนอกคนอาจจะเยอะ เลยมากินด้านในดีกว่า แล้วค่อยเดินต่อ

มาที่ร้าน Tonkichi เป็นร้านหมูทอดสไตล์ญี่ปุ่น เห็นว่ามีสาขาที่เมืองไทยด้วย ผมไม่เคยกินหรอกครับ สั่งแล้วไปเข้าห้องน้ำก่อนดีกว่า พาพ่อไปด้วย

ตามป้าย ห้องน้ำไปทางแผนกกีฬา มีรูป David Villa ด้วย ระหว่างทาง มีร้านอาหารแปลกๆอยู่หลายร้าน หนึ่งในนั้น ชื่อว่า Crystal Jade “ La Mian Xiao Long Bao” เห็นมีคล้ายๆหม้อไฟด้วย แต่จากชื่อ น่าจะเป็นร้านอาหารจีน

กลับมาที่ร้าน Tonkichi ดีกว่า ซ้ายขวา ไม่มีคนไทยเลยครับ ทำให้นึกถึงหนังเรื่อง “กวน มึน โฮ” ตอนที่พระเอก บอกว่า “ เชื่อดิ ที่นี่ไม่มีใครรู้จักเราหรอก แล้วเรียกลุงมาว่า อาหาร.... มาก แล้วยกนิ้ว ” ไม่แน่นะ อาจมีคนไทยแถวนี้ก็ได้ อย่าลองเลย 555

เจ้าหลานทัฬห์ ร้องไห้ซะแล้ว ไม่ร้องนะ ไม่ร้อง 555

มีชามเล็กๆและมีงาอยู่ด้านใน เอามาทำอะไรหว่า พี่ณัฐบอกว่า ให้ใช้ไม้ที่วางอยู่ บดงาซะ ทำไปทำมา หอมดีนะ(ดูแล้ว คล้ายๆอาหารนกอยู่เหมือนกัน 555)

เอาน้ำจิ้มใส่เข้าไปในงา มันก็คือ น้ำจิ้มหมูทอดนั่นแหละ แต่อาหารที่มาวางบนโต๊ะของแต่ละคน มันดูคล้ายๆกัน แต่พอลองมาชิม มันต่างกันครับ หมูทอดแต่ละชิ้น ไม่เหมือนกันเลย อร่อยกันคนละแบบ

ไม่ลืมให้แม่ได้ทานด้วย เพราะแม่ คือ คนสำคัญเสมอ

ตะลุย Supermarket ใน Takashimaya S.C.

ออกจากร้าน Tonkichi ใกล้ๆมีร้านอาหารไทยด้วย ชื่อ “Sabai” มองไปในร้าน ชี้ผ่านกระจกเพราะเห็นเรือแบบไทยๆ(คล้ายๆเรือพระที่นั่ง) คนที่มองกลับมาหาและมองไปที่จุดที่ผมชี้ เดาว่าเป็นคนไทยแน่นอนครับ

ปล่อยหลานทัฬห์ เดินบ้าง เดินไม่หยุดเลย ต้องวิ่งไปจับและอุ้มมา ลงลิฟท์ก่อน

มีร้านขนมแปลกๆ ที่มาจากญี่ปุ่นด้วย(จำชื่อร้านไม่ได้ครับ) เดินเข้าไปใน Supermarket มีเครื่องปิ้งไก่ ไฮเทคมาก(น่าจะเป็นไก่สะเต๊ะ)ไม่ต้องใช้มือ ให้เครื่องทำหมดเลย ตั้งแต่ทาน้ำจิ้ม ไปจนถึงปิ้ง

ร้านมีชื่อ ที่เคยได้ยินก่อนมา ต้องนี่เลย “Bee Cheng Hiang” ดูแล้วออกแนวๆ หมูแผ่นบ้านเรา บ้างก็ว่ารสชาดเหมือนกุนเชียงนะ

ไหนมาดูผลไม้บ้าง สตอเบอรี่ลูกใหญ่และสวยดี สัปปะรดก็สวย(4.90 เหรียญ) กล้วยก็สวย ผลไม้คัดมาอย่างดี เหมือนกับตาม Crystal Park น่ะ

ลองศึกษาราคาอาหาร พี่เก่งเรียกให้ผมไปดู ข้าวกล่อง ราคาประมาณ60-70 บาท ถือว่าถูกมากๆ(วันหลังถ้าผมมาเอง คนเดียว อาจจะมาหาของถูกแถวนี้ก็ได้นะ ประหยัดดี ) เราออกไปด้านนอกกันดีกว่า

ตะวันลับขอบฟ้าที่ Orchard Road

แสงสีทองกำลังสวยและค่อยๆมืดลง เป็นสัญญานว่า ราตรีกำลังมาเยือนแล้ว เริ่มมีแสงไฟตามตึกให้เห็นโดยทั่วไป

ผมสังเกตเห็นว่า ไม่ค่อยมีบ้านคนเลย (บ้านเดี่ยวๆ เหมือนที่บ้านเรา) หรือว่าจะไปอยู่ชานเมืองกันหมด พี่เก่งก็บอกว่า “ดูดิ ไม่มีสายไฟฟ้าด้านบนเลย เขาเอาลงใต้ดินหมด” แต่คงต้องใช้ค่าใช้จ่ายสูงครับ ถ้าบ้านเราเอาสายฟ้าลงใต้ดินหมดได้ ก็คงจะดีเหมือนกัน

จะมีปุ่มให้กดสำหรับคนข้ามถนน เกือบทุกแยก ที่ Orchard Road จะมีห้างค่อนข้างหลากหลาย ทั้งหรูหราและธรรมดา จากParagon จนถึงร้านขนาดเล็กอย่าง Seven Eleven ก็มี

คนรอ Taxi เพียบเลยครับ ก็เป็นเวลาเลิกงานด้วยล่ะ

มาแวะที่ห้างๆหนึ่ง เพื่อหาแบตเตอรี่ใส่กล้อง ห้างนี้มี Food Court ด้วย แถมราคาอาหารและรูปร่าง(จากในรูป)ก็ดีมากๆ ราคาเฉลี่ยจะอยู่ที่ 3 เหรียญ – 6 เหรียญ เท่านั้น คนแน่นเกือบทุกโต๊ะ(เจออีกแหล่งล่ะ)

ขากลับคนละเรื่องกับขามาเลยครับ คนน้อยและเรามีที่นั่ง ขึ้นที่สถานี Orchard เพื่อไปเปลี่ยนสายสีม่วงที่ สถานี Dhoby Ghaut และไปลงที่สถานี Harbourfront

ระหว่างทางในสถานี มีนักดนตรีแบบเปิดหมวกด้วย เขาตาบอด มีคำภาษาอังกฤษที่น่าสนใจติดไว้ คือ “I am Human , I do not Object” และมีป้ายว่า อย่าถ่ายรูป คงจะเข้าใจความหมายและความรู้สึกของเขานะครับ

Vivo City

มาถึงที่ Harbourfront เข้ามาที่ห้าง Vivo City มีร้าน National Geographic และร้าน Candy Empire โดยเฉพาะร้านหลัง ก่อนมา เห็นในเว็บ เขาบอกว่า มีจากทั่วโลกเลยครับ จะเอาของหวานจากประเทศไหนล่ะ

มาหาน้ำกินด้านล่าง ให้พ่อนั่งพักไปก่อน มี Food Court ที่ชื่อว่า “Banquet” ลองสำรวจราคาอาหารไม่แพงและดูน่าอร่อยทุกๆอย่าง อยู่ในช่วง 4- 5 เหรียญ เรียกว่า จานเดียวก็อิ่มแล้วละมั้ง ถ้าเป็นแบบในรูปจริงๆนะ

มีร้านก๋วยเตี๋ยว “ Jia Xiang Sarawak Kuching Kolo Mee” ก็น่ากินดี

กินน้ำเก๊กฮวย กับน้ำองุ่นขาว กระป๋องแปลกดี ดับกระหาย

Sentosa Express

ดูตามป้าย ขึ้นมาที่ชั้น 3 ของห้าง ได้เวลาใช้บัตรสีชมพูแล้วครับ เราจะกลับเกาะ Sentosa ด้วย Sentosa Express จะมีทั้งหมด 4 สถานี Sentosa Station @ Vivo City ก็คือ สถานีนี้ ต่อมา ก็ Waterfront Station(resort ต่างๆ) , Imbiah Station(Merlion ตัวใหญ่มาก) และ Beach Station สถานีสุดท้าย

มาแล้วครับ รถสีชมพู ด้านในทาด้วยสีเขียว ดูสะอาดดี เราลงกันที่สถานี Waterfront นะ

ลงบันไดเลื่อนมา พี่มุกแวะเซเว่น ผมเห็นน้ำดื่มหน้าร้าน ราคาถูกจัง 1.90 เหรียญ(ถ้าน้ำแร่ Evian 2.75 เหรียญ)ว่าแต่ไม่กลัวคนขโมยเหรอเนี่ย(อาจเป็นเพราะกฎหมายแรง ผมเดาว่า มีกล้องวงจรปิดด้วยนะ 555)

แสงสี น้ำพุ และลูกโลก Universal Studio!!

เป็นทางผ่านที่จะกลับ Hard Rock Hotel ครับ เรามาตั้งกล้องถ่ายรูปกันที่นี่ มีแสงสี มีน้ำพุ มี Merlion(ที่สิงค์โปร์มีหลายตัวนะ ถ้าตัวจริงๆ ต้องอยู่ริมแม่น้ำ)

หลานทัฬห์ ดูจะมีความสุขมาก เดินไปนู่น มานี่ ต้องคอยดู ไม่ให้ไปกวนคนอื่น อ้าว ไปติดใจกับเจ้าคนใส่ชุดหัวเป็นตัวการ์ตูนซะแล้ว จะว่าไปนักท่องเที่ยวที่มาถ่ายรูปก็เยอะนะเนี่ย ตอนนี้(ส่วนอาหมวยน่ะเหรอ คนที่ขอให้ผมช่วยถ่ายรูปให้ น่ารักดีๆ)

ในขณะที่คนอื่นๆ ที่พักในเมือง ต้องกลับไป จาก Sentosa ถ้าจะมาเที่ยว Universal Studio พรุ่งนี้ก็ต้องมาใหม่ ทำให้ผมเข้าใจว่า การมาพักที่นี่ก็มีข้อดี เพราะไม่ต้องเดินทางมาก ถ้าคิดจะมาเล่นเครื่องเล่นที่ Universal Studio นะ(เรามีพ่อที่อายุมากแล้ว มีเด็กเล็ก และพี่มุกก็ตั้งครรถ์อยู่ด้วย)

เมื่อยขาใช้ได้ครับ พ่อบอกว่าปวดหลัง เราเดินผ่านมาที่ Galleria Luxury and Fashion และผ่าน Festive Hotel ก่อนจะกลับเข้าโรงแรม

Music at Hard Rock Hotel!!!

กลับถึงห้อง ลองมาเปิดทีวีดูซิ ว่ามีอะไรบ้าง เมื่อเปิดดูจะมีข้อความต้อนรับที่หน้าจอ(จองชื่อใคร จะเป็นคนนั้นครับ) สิ่งที่ผมชอบก็คือ ช่องเพลง เพราะเปิดเพลงสากลเก่าๆแนวเดียวกับที่ชอบฟัง บางเพลงคุ้นๆหู แต่ไม่รู้จักชื่อ มีช่องกีฬา มีช่องเกี่ยวกับเครื่องเล่นใน Universal Studio สำหรับวันพรุ่งนี้ด้วย

นวดหลังให้พ่อ สมัยก่อนคงใช้เท้าเหยียบทั้งตัวได้ แต่สมัยนี้ ตัวโตขึ้นเยอะ ไปทำแบบนั้น พ่อไส้แตกแน่ ต้องใช้มือค่อยๆกดลงไป พี่ณัฐเอารูปมาโหลดลง Ipad ด้วย

ไปลองกดน้ำแข็งที่เครื่องทำน้ำแข็งฟรี ดีกว่า อยู่ไม่ไกลจากห้อง น้ำแข็งสะอาด ใส่น้ำเปล่า เย็นสดชื่นดี

อาบน้ำแบบฝักบัว 90 องศา สบายมาก นั่งจดอะไรอีกนิดหน่อย เอารูปแม่มาวางไว้ที่หัวนอน เอา Jacket ของแม่ขึ้นมาใส่ นอนหลับด้วยความเหนื่อยอ่อน

ยังคิดถึงแม่เสมอนะ

Singapore...This is my occasion(2)

2011-08-03T23:47:00.000+07:00

Clean and Green City!

“I want to go to Hard Rock Hotel at Sentosa” ผมบอกคนขับ แล้วส่งใบ Invoice ของโรงแรมให้ดู

คุณลุงแกชื่อว่า ANG PENG SEAH (ผมสังเกตจากหน้ากระจกเอาน่ะ) ดูแล้วอายุน่าจะพอๆกับคุณพ่อครับ(ไม่ก็อายุมากกว่า) สังเกตดูภายใน Standard Taxi ก็สะอาดดีนะ

ประเทศสิงคโปร์มีคนหลายเชื้อชาติ นับถือหลายศาสนา สิ่งที่ทำให้ผมรู้ว่า คุณลุงน่าจะนับถือศาสนาพุทธก็คือ พระที่ด้านหน้ารถครับ ลักษณะเหมือนพระไทยอยู่เหมือนกัน มีช้างอยู่ใกล้ๆด้วยนะ

“Where are you come from ?”

“Thailand”

ลุงแกถามว่า ช่วงนี้เป็น Holiday เหรอ ผมตอบว่าใช่ (ว่ากันว่า บ้านเรามีวันหยุดมากที่สุดแล้วครับ)

เท่าที่ลองสอบถาม คุณลุงก็เคยไปเมืองไทยมาแล้ว ตอบคำถามด้วยว่าเป็นพระจากเมืองไทยนั่นแหละ ผมสังเกต ถนนหนทาง ในสิงคโปร์ ค่อนข้างสะอาดมาก มีต้นไม้ใหญ่อยู่ริม 2 ฝากทาง ดูแล้วเขียว สบายตาจัง

นี่ละมั้ง ที่หลายๆคน เรียกว่า Clean and Green City ครับ

ในรถมีป้ายเขียนว่า ห้ามสูบบุหรี่(คนนั่งน่ะใช่ครับ คนขับผมยังไม่แน่ใจ แต่เท่าที่เคยได้ยินมา ถ้าเป็นเรื่องกฎหมายของที่นี่ เขาว่าแรงมากนะ)

นอกจากนั้น จำนวนผู้โดยสารในรถ ก็ติดป้ายบอกเลย ว่าด้านหน้า 1 คน ด้านหลัง 3 คน ภาพที่เห็นในบ้านเราที่ด้านหน้านั่งซ้อนกัน ด้านหลังนั่งกัน 4- 5 คน(หรือมากกว่านั้น ถ้ายัดไปได้) คงไม่มีที่นี่ครับ 555

รถราก็วิ่งฉิวดี ผมยังไม่เห็นภาพรถติดในตอนนี้นะ สังเกตรอบๆ ก็มีสวนสาธารณะ และร้านอาหารด้วย

เริ่มขึ้นสะพานที่เหมือนทางด่วน ลืมไปว่า มาที่นี่ผมก็ต้องมีสัญญานโทรศัพท์ด้วย จึงจะใช้ Apps TOM TOM Singapore ของ I-Phone ได้(เป็นโปรแกรมนำทางครับ ใช้ประจำเวลาอยู่เมืองไทย) แต่ดีแล้วล่ะ เดี๋ยวคุณลุงแกไม่พอใจ หาว่าคนขับไม่ชำนาญทางหรือเปล่า

รอบๆ มีแต่ตึกสูง นึกว่าอยู่บนถนนสาธรหรือถนนสีลมซะอีก มองไปทางซ้ายเห็น Singapore Flyer และ Marina Bay Sands Hotel โรงแรมที่จะมาพักในวันมะรืน นอกจากนี้ทางขวา มองเห็น Mandarin Hotel แล้วครับ

มีสิ่งปลูกสร้างที่กำลังจะเกิดใหม่เยอะมาก งานก่อสร้างก็เห็นได้ทั่วๆไป สิงคโปร์เป็นเมืองใหม่ ประวัติศาสตร์ก็ไม่ได้ยาวนานแบบบ้านเรา พื้นที่ก็เล็กกว่ามาก ภายใน 10 ปีให้หลังนี้ ก็มีโปรเจคใหญ่ สร้างอาคารและสิ่งปลูกสร้างเพิ่มขึ้นมากมาย ช่วยกระตุ้นการท่องเที่ยวเป็นอย่างมาก

หัวมุมนี้ คือ ตึก VIVO CITY เป็นห้างสรรพสินค้าในประเทศสิงคโปร์ นักท่องเที่ยวควรจะต้องรู้จักไว้ครับ เพราะที่ชั้น 3 จะเป็นเส้นทางหนึ่งที่ข้ามไปยังเกาะ Sentosa ได้ (Sentosa Express)

Hang Rock! ไม่ใช่ Hard Rock!

ก่อนข้ามไปยังเกาะ Sentosa จะผ่านช่องตรวจ คุณลุง ANG PENG SEAH ขอ Invoice ไปอีกรอบ เพื่อแสดงให้เจ้าหน้าที่ดูว่า รถคันนี้จะไปส่งผู้โดยสารที่ Hard Rock Hotel นะ

ลุงแกบอกว่า เราเรียกกันว่า Hang Rock! ไม่ใช่ Hard Rock! ไอ้หนุ่ม!(อันหลังเติมเองครับ 555)

มึนเลย หรือเราจะอ่านภาษาอังกฤษผิด แต่เป็นความรู้ใหม่ จะได้ทราบว่าคนที่นี่ เรียกว่า “Hang Rock” (จำได้ว่า ตอนพูดชื่อ Hard Rock ตอนแรก คุณลุง แกดูงงๆ นิ่งๆ ด้วยละครับ)

ข้ามสะพาน เริ่มเห็นเสาแปลกๆ เหมือนกำลังจะเข้าเมืองแห่งเทพนิยาย มีป้ายริมทางบอกเป็นสัญลักษณ์ว่า ใกล้ถึง Sentosa Island แล้ว

Welcome to Sentosa Island!!!

ถึงแล้วครับ เมืองสวนสนุก ระดับโลก ที่นี่จะเป็นที่ตั้งของ UNIVERSAL STUDIO ด้วย มองเห็นปราสาท มองเห็นธง Sentosa Celebrates

มองเห็น Merlion ตัวใหญ่(มาก) เห็นแผ่นสังกะสีปิดไว้ ด้านในมีงานก่อสร้าง ซึ่งการพัฒนาก็ยังคงมีอยู่ต่อไป และไม่หยุดนิ่ง

ถนนมีหลายทาง ให้ขับเองก็คงมึน เราไม่ใช่คนในพื้นที่ ด้านหน้ามองเห็นอาคาร สัญลักษณ์แบบนี้ ใช่เลย ถึงแล้วครับ Hard Rock Hotel ที่พักในวันนี้

Welcome to Hard Rock Hotel!!!

ค่าเสียหายให้กับคุณลุง ANG PENG SEAH ตามมิเตอร์ 17 เหรียญ ครับ บวกกับอีก 3 เหรียญ เพราะเรียกมาจากสนามบิน เขามีใบเสร็จ Print ออกมาทันที เรียกว่าโปร่งใส ตรวจสอบได้

รวมเป็นเงินไทย ประมาณ 500 บาท ถือว่าถูกมากๆ เพราะถ้าซื้อเป็นตั๋ว MRT แบบ Singapore Tourist Pass ที่ใช้แบบไม่จำกัดเที่ยวในแต่ละวัน ก็คงไม่คุ้มเพราะในวันนี้ เราคงไม่ได้ใช้บ่อยนัก

ถ้าซื้อบัตรเติมเงินแบบ EZ-LINK ต่อคนก็ 10 กว่าเหรียญ ขึ้นไปแล้ว (รวม 3 คน ก็แพงว่า Taxi ) แต่เดี๋ยวก็คงต้องซื้อครับ เพื่อนโอวี ที่ทำงานที่นี่ บอกผมว่า บัตร EZ-LINK นี่ละดีที่สุด

หากใช้แบบหยอดเหรียญ ผมลองคำนวนดูแล้ว ว่าถูกมากที่สุด แต่อาจไม่ใช่วิธีที่ดีที่สุด ในการเดินทางรอบนี้ เพราะกระเป๋าหลายใบ และต้องเปลี่ยนสถานีประมาณ 2-3 ครั้ง(ไม่รวมต่อรถ Shutter Bus) กว่าจะถึงที่พัก พ่อของผมก็คงจะเดินทางลำบากกว่า

ฉะนั้นในการเดินทาง ก็ควรจะศึกษาให้ดีๆครับ ว่าวิธีไหนเหมาะกับเรามากที่สุด

พนักงานผิวสีด้านหน้า ยิ้มแย้มดี มาช่วยขนกระเป๋า ผมจับใจความภาษาอังกฤษได้ยากมาก แต่พ่อก็พูดภาษาอังกฤษได้เก่งอยู่แล้วครับ

ตอนนี้ฝากกระเป๋าไว้ก่อน เพราะเวลา Check- in คือ 15.00 น. เรานัดกับพี่ณัฐ พี่มุกและเจ้าทัฬห์ ที่ Lobby โรงแรม 16.00 น.

ลองเดินสำรวจโรงแรมซักครู่ Hard Rock Hotel มีสาขาทั่วโลก ใกล้ๆบ้านเราที่สุด ก็คือ Hard Rock Hotel Pattaya ผมก็ไม่เคยไปหรอกครับ แต่คาดว่า เขาจะจัดแต่งโรงแรมในลักษณะที่คล้ายๆกัน ตาม Concept ของโรงแรม

อย่างเช่นโทนสี ต้องออกม่วงๆ น้ำเงินๆ และต้องมีอะไรๆที่เกี่ยวกับศิลปิน Rock แน่นอน

ด้านนอกมีสระว่ายน้ำครับ ดูสวยและกว้างใหญ่ น่าเล่นมาก ย้อนกลับมาภายใน มีมุมสำหรับนั่งดริงค์ คงถูกใจคอแอลกอฮอล์อย่างแน่นอน บรรยากาศดีนะ

ใกล้ๆก็มีเวที เครื่องดนตรี และชุดของ Superstar ในอดีต ที่เห็นนี่ก็ชุดของ Elton John ถ่ายรูปกับเวทีก็สวยครับ มีป้าย Hard Rock ด้านหลัง ก็น่าจะเป็นมุมถ่ายรูปนั่นแหละ

พอได้ยินเสียงของคนไทยอยู่บ้าง แต่น้อย(เพราะมาสวนทางกับคนไทยที่กำลังจะกลับใน 1- 2 วันนี้) ส่วนใหญ่จะเป็นชาวเอเชียมากกว่า จะเป็นจีน ไต้หวัน ฮ่องกง มาเลเซีย สิงคโปร์ ก็สุดที่จะเดาได้ครับ

ลองมาดูที่ร้านขายเสื้อผ้า เป็นเงินไทยก็ตัวละพันกว่าบาท แตะๆดูแล้ววางเฉยๆครับ คงไม่ซื้อหรอก

พ่อไปคุยกับที่ Front คงจะไปแจ้งว่า มาถึงแล้ว แต่จะรอ Check-in พร้อมๆกัน เพื่อที่จะได้ห้องติดกัน ปรากฎว่าพนักงานได้แจ้งเลขห้องมาให้ก่อนแล้วครับ 444 กับ 445 (เลขที่ออก)

ระหว่างรอนี้ จะไปทำอะไรดี จะเข้าเมืองก็เวลาน้อยครับ จะกลับมาไม่ทัน 4 โมงเย็น(เดี๋ยวพอพี่ชายมาถึงก็คงจะต้องเข้าเมืองอยู่แล้ว) ผมมั่นใจว่าที่นี่ เขาจะมีบัตร Sentosa Express ให้ฟรีด้วย (ใช้สำหรับเดินทางออกไปจาก Sentosa ทะลุไปที่ห้าง VIVO CITY เพื่อจะต่อรถไฟฟ้า MRT ไปยังสถานที่ต่างๆ

หรือจะไปเดินสำรวจที่ Siloso Beach ดี? เท่าที่ทราบรถไฟฟ้าที่วิ่งภายใน Sentosa ก็ให้บริการฟรีนะ แต่มันก็ต้องต่อ Shutter Bus ไปอีก

“หาอะไรกินแถวนี้เถอะ น่าจะเป็นการฆ่าเวลาที่ดีที่สุด” พี่เก่งกับพ่อ บอก

ก็ดีครับ พึ่งเดินทางมาเหนื่อยๆ พ่อก็คงอยากนั่งพัก อีกอย่างยังมีเวลาให้เดินขาลากอีกตั้งเยอะ ไม่ต้องห่วงหรอก

Hard Rock at Restaurant!!!

ที่ร้านอาหาร เดินเข้าไปจะมีพนักงานสาวคนหนึ่ง ทำหน้าที่คอยสอบถามจำนวนลูกค้าว่ามีกี่คน แวบแรกเลย สาวคนนี้หน้าตาคล้ายแฟนเพื่อนมากๆ

เข้าไปนั่งเรียบร้อย มีพนักงานสาวเข้ามารับ Order (น่ารักอีกแล้ว) สั่งอะไรดีหนอ(บ้างก็ว่ามาต่างประเทศ บางคนบอกว่า อย่าไปคำนวนเป็นเงินไทยเลย 555)

พ่อสั่ง Chicken Curry แกงกระหรี่ไก่ราดข้าว ส่วนผมขอประหยัดที่สุดแล้วกัน แซนวิสทูน่า ตกเป็นเงินไทยก็ประมาณ 130 บาท ไม่ต้องคิดไรมาก นี่ก็ไม่ค่อยหิว เดี๋ยวก็กินข้าวเย็นแล้ว

ของพี่เก่งก็สั่งแบบประหยัดเหมือนกันแต่เป็นแฮมเบอร์เกอร์ใส่แฮม แต่อร่อยกว่าที่ผมสั่งมาเยอะเลยนะ

อาหารของคุณลูกผ่านมาแล้วก็ผ่านไปในท้อง แกงกระหรี่ไก่ของคุณพ่อก็ยังมาไม่ถึง ตะกี้ผมได้ยินชัดเจนว่า 50 Minuit นะ แต่คนอื่นๆ ยืนยันว่า 15 Minuit

ระหว่างรอเปิดเมนู ฆ่าเวลา มาดูพวกเครื่องดื่มดีกว่า โดยเฉพาะเบียร์ ว่าราคาเท่าไร คาดว่าราคานี้น่าจะเป็นแก้วนะครับ Heineken(พึ่งรู้นะเนี่ยว่าของ Netherlands), Tiger(Singapore) , Carlsberg(Denmark) ราคา12 เหรียญ ส่วน 16 เหรียญ มี Asahi(Japan) , Guinness(Ireland) , Budweiser(USA) , Corona(Mexico)

หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู ชายผิวสีตกข้างๆ เดินมาถามว่า I-Phone รุ่นไหน 4 หรือเปล่า ผมบอกไม่ใช่ ครับ รุ่น 3 G ถามต่อว่า มีซิมไหม ก็มีนะ แต่โทรไม่ได้ ใช้ได้เฉพาะประเทศไทยเท่านั้น (เขาอาจจะถามก็ได้ครับ ว่าซื้อซิมที่ไหน ดูแล้วก็น่าจะเป็นนักท่องเที่ยวเหมือนกัน)

แต่จะว่าไป แกงกระหรี่ไก่ อะไรมันจะนานขนาดนั้น หรือว่าจะไปฆ่าไก่แบบสดๆ แล้วมาทำให้กิน มันเลยช้า 555

ในที่สุด แกงกระหรี่ไก่ ก็มา พ่อได้กินซะที แถมไม่อร่อยซะด้วย ถ้าเทียบกับแซนวิส หรือ แฮมเบอร์เกอร์(พ่อทานไม่หมด เลยเหลือให้ผมจัดการ) ราคาตั้ง 18 เหรียญ

มันถูกกว่า Taxi หน่อยเดียวเองนะ 555

นิทานเรื่องนี้ สอนให้รู้ว่า บางครั้งราคาอาหาร มันก็ไม่สามารถชี้ได้ครับ ว่ารสชาดจะถูกปากหรือไม่

กินเสร็จออกไปรอ ที่ Lobby โน่น พี่ชายผมมาแล้ว

ตั้งแต่หลานทัฬห์ เดินได้ ก็เดินจริงๆครับ ไปนู่นมานี่ ต้องเดินตามไปด้วย คอยปิดทางไม่ให้เดินไปหาคนอื่นๆ บางทีจะเดินออกนอกประตู ก็ต้องระวังอีกเหมือนกัน สำหรับเด็กตัวเล็กๆ

ระหว่างนี้ก็รอพี่มุก Check-in ไปด้วย เด็กน้อยเดินไม่หยุดจริงๆ เผลอแป๊บเดียว ไปได้ลูกโป่งมาจากครอบครัวชาวต่างชาติใกล้ๆ ซึ่งเธอก็มีลูกสาว 2 คน เธอยิ้ม เอ็นดู แล้วบอกว่าใบนี้ให้น่ะ ( Thank You )

ได้เวลาขึ้นไปบนห้องแล้วครับ

In the Room(Hard Rock)

มองเห็นชุดของ Elvis Presley ในตู้กระจก เข้าไปภายในลิฟท์ก็มีกระจก รอบๆมีผลึกใสตกแต่งอยู่ ออกจากลิฟท์ มีตู้กระจกและชุดนักร้อง เขียนว่า 98 Degreee มีห้องสำหรับกดน้ำแข็งจากตู้ สำหรับใส่ในเครื่องดื่มฟรี

สัมภาระตามมาเรียบร้อย นับดูว่าครบ สำรวจภายในห้องตกแต่งได้สวย ฝาผนังมีรูปนักร้อง น่าจะแนวร๊อค(แต่ผมไม่รู้จักชื่อนะ) มีเตียง เก้าอี้ ทีวี

ภายในห้องน้ำ ตรงที่วางสบู่ ยาสระผม ก็เป็นกล่องกีตาร์ ซะด้วย เรียกว่า ตาม Concept มีฝักบัว ให้เลือก 2 แบบ ใครอยากอาบแบบมุมทั่วๆไป (มุม 45 องศา) หรือใครอยากจะอาบแบบมุม 90 องศา มาในแนวดิ่ง เหมือนฝนตก ก็ไม่ผิดกติกาแต่อย่างใด

ตู้เย็นสีออกดำๆ เปิดมามีน้ำดื่มเยอะไปหมด ก่อนมาเห็นบอกว่า น้ำที่แช่ในตู้ ถ้าหยิบออกไปจากจุดที่วาง เกิน....นาที จะมีเครื่องตรวจจับ แล้วจะคิดเงินทันที( อันนี้ยังไม่ได้ลองครับ มองๆดู ไม่น่าจะมีชิพ หรือเครื่องตรวจอะไรเลยนะ)

มีปุ่มสำหรับ กดเรียกแม่บ้าน มี Card แจกให้คนละอัน สำหรับเข้าห้อง เพราะประตูจะล๊อคอัตโนมัติ วิธีเปิดก็แค่เอา Card แตะที่ประตู พอมีไฟขึ้นแวบนึง ก็เปิดออกได้

แต่ถ้าใช้ผิดห้อง ไฟก็ไม่ขึ้นนะครับ

ได้บัตร Sentosa Express เก็บไว้คนละใบ จากนี้จะออกจากที่นี่

เข้าไปในเมืองล่ะครับ

Singapore...This is my occasion(1)

2011-08-03T22:59:00.002+07:00

โอกาสดีๆกำลังจะมาถึงผมในไม่ช้า ผมกำลังจะได้ไปสิงคโปร์กับที่บ้าน จากการชักชวนของพี่ชายคนกลางและพี่สะใภ้ จะว่าไปก็ไม่ได้ไปเที่ยวต่างประเทศแบบนี้มาหลายปีแล้ว

ภายในครอบครัว การไปเที่ยวเช่นนี้นั้น มีความหมายเสมอ ไม่ว่าจะเป็นการฉลองสอบเข้ามหาวิทยาลัยได้ ฉลองสำเร็จการศึกษา เป็นต้น

ในครั้งนี้ พ่อบอกว่า ถือเป็นการฉลองที่ผมสอบไล่ได้เป็นเนติบัณฑิตไทย(ซะที) และฉลองที่พี่ชายคนโตสอบผ่านเป็นแพทย์เฉพาะทางด้วย

ก่อนไป ผมศึกษาข้อมูลประเทศสิงคโปร์ สำหรับใช้ในการเดินทาง รู้ไว้ก่อนก็น่าจะดีกว่านะ

สิงคโปร์เป็นประเทศเล็กๆครับ เล็กกว่าเกาะภูเก็ตเสียอีก ทรัพยากรทางธรรมชาติก็สู้บ้านเราไม่ได้ แต่ทำไมถึงเป็นประเทศที่มีระบบเศรษฐกิจดี และมีรายได้จากการท่องเที่ยวมากมาย

การไปหาคำตอบไกลถึงต่างแดน แม้จะไม่รวดเร็วเท่าการ Search ใน Google แต่การได้เห็น ได้เรียนรู้ ย่อมเป็นประสบการณ์ตรงที่ดีกว่ามาก

ผมคิดถึงวัน เวลา แห่งความสุข เมื่อปี 2548 กับการไปเที่ยวทั้งครอบครัวที่ประเทศญี่ปุ่น ภาพของแม่ ที่วันนี้เหลือไว้เพียงความทรงจำ ผมนึกถึงท่านเสมอ ไม่ว่าจะเป็นช่วงเวลาที่มีความสุขหรือมีความทุกข์ แน่นอนว่าผมอยากให้ท่านมาด้วยจริงๆ

"The ones that love us never really leave us. And you can always find them.....in here.(Your Heart) เป็นคำพูดของ Sirus Black พูดกับ Harry Potter ในตอนที่ 3 ของ (Harry Potter and the Prisoner of Azkaban)

เรามีพี่สะใภ้เข้ามา เรามีทายาทตัวน้อยๆ พ่อมีความสุขที่ได้อุ้มหลาน การเปลี่ยนแปลงเป็นสิ่งที่ต้องเกิดกับทุกๆคน สำคัญอยู่ที่การคิด

จากนี้ไปผมจะพาทุกท่านไปเยือนประเทศสิงคโปร์ ผ่านทางสายตา ตัวอักษร และภาพถ่าย อาจจะมีหลายๆมุมมองที่ท่านไม่เคยเห็นก็เป็นได้

แม่ครับ เราไปเที่ยวด้วยกันอีกนะ

17 กรกฎาคม 2554

ตื่นก่อนหกโมงเช้าครับ มา Flight เวลาสบายๆ ไม่เช้ามากนัก คือ 9 โมง 40 นาที ดีสำหรับพ่อด้วย(จริงๆ ผมก็อยากไปเช้ากว่านี้เหมือนกันแหละ)

เดินออกมาเรียก Taxi ให้เข้าไปรับพ่อกับพี่เก่ง(พี่ชายคนโต)ที่บ้าน พ่อบอกว่าต้องไปถึงสนามบินล่วงหน้า 2 ชั่วโมงเพราะเป็น Flight ต่างประเทศ เผื่อเวลาไว้ก็ดีครับ จะได้ไม่ต้องรีบมากนัก

ดูความเรียบร้อยของบ้านแล้ว ก็ออกเดินทางได้ เช้าวันอาทิตย์นี่ดีจัง รถโล่งมาก บวกกับวันจันทร์ก็ยังเป็นวันหยุดยาวอยู่ คนยังไม่กลับจากต่างจังหวัด ก็ยิ่งถนนโล่งเข้าไปใหญ่

ใช้เวลาไม่นานก็ถึงสนามบินสุวรรณภูมิ เอารถเข็นมา เอาสัมภาระมา เดินหาช่องโหลดกระเป๋าขึ้นเครื่อง คนไม่ค่อยมีเลยครับ ก็ออกไปกันตั้งแต่วันศุกร์เช้าแล้วอีกนั่นแหละ

พ่อขอ Long Leg Seat เพราะแต่ละคนก็ตัวใหญ่ๆ ขายาวๆกันทั้งนั้น แต่ได้หรือไม่ก็อีกเรื่องนะ(ดูแนวโน้มแล้วว่าไม่ได้ 555)

โหลดกระเป๋าแล้ว กรอกเอกสารซะเลย มาต่อคิว Passport แบบสบายๆ(นึกถึงตุลาคมปีก่อน ทริปสิปาดัน แถวก็ยาว กระเป๋าก็หนัก มาคราวนี้รู้สึกว่าชิวๆกว่าเยอะ)(ก็แน่ละไม่มี Fin แบกที่ไหล่นี่นา)

ผ่านเข้ามาก็ถึงคิวที่ต้องตรวจสัมภาระที่ติดตัว โทรศัพท์ คอมพิวเตอร์ ต้องเอาออกมาวางในตระกร้า ผ่านสายพานให้หมด รวมทั้งเข็มขัดที่เอวด้วย(ขี้เกียจถอดเหมือนกันนะ) แต่ทำไงได้ 555

จบส่วนนี้ ก็ตรงไป Gate ที่ขึ้นเครื่องได้เลยครับ ตอนนี้เวลายังเหลือเยอะ แวะกินข้าวเช้าที่ร้าน Asian Corner เห็นราคาอาหารแล้ว คิดถึงกระเพราหมูราดข้าว จานละ 30 บาท หน้าบ้านมากๆ ยังไงเดี๋ยวบนเครื่องก็มีอาหารนี่นะ กินเบาๆไปก่อน เลยสั่งข้าวปั้นหน้าไข่หวาน(ห่อสาหร่ายด้วย) ช่วยประหยัดเงินพ่อด้วยครับ อย่างถูกสุดก็หนึ่งร้อยต้นๆ แล้วล่ะ

เดินอิ่มแล้วก็เดินหา Gate กันดีกว่า ดูป้ายดีๆ เพราะบางทีก็อาจจะเดินเลยได้เหมือนกัน(เลยไปแล้วเรียบร้อย)

อ้าว ใกล้จัง ถึงแล้วเหรอ คนละเรื่องกับคราวก่อน ที่ผมนั่ง Air Asia ที่ Gate จะอยู่ไกลมากๆ

เที่ยวบินของผม คือ SQ973 เวลา 09:40 น. สายการบินสิงคโปร์ แอร์ไลน์ นั่งรอซักพัก มองรอบๆ คนน้อยมาก

ส่วนพี่ชายคนกลาง(พี่ณัฐ) กับภริยา(พี่มุก) และลูกชายวัย 2 ขวบ(ทัฬห์หลานจอมซน) จะไปการบินไทย ช่วง 11 โมงครึ่งครับ นัดหมายว่าไปเจอกันที่นั่นเลย

พ่อได้ขึ้นก่อนครับ สำหรับผู้สูงอายุ เดินไปทางช่อง Priority ส่วนผมกับพี่ก็รอซักพัก ช่องจึงเปิด และเดินขึ้นเครื่องกัน!

Welcome to Singapore Airline!!!

ระหว่างทางเดินเชื่อม ดูเหมือนด้านหน้าจะมีเด็กสาวไทย 3 คน สะพายกระเป๋าเครื่องกีฬา (หรือว่าไปแข่งกีฬา) อาจเป็นคนไทยในสิงคโปร์ก็ได้ ไม่น่าจะใช่นักท่องเที่ยวทั่วๆไป

พ่อคุยกับใครละนั่น พ่อเจอเพื่อนครับ เห็นว่าพาลูกบุญธรรมมาเที่ยวด้วย จริงๆเพื่อนพ่ออยากไปฮ่องกงแต่ตั๋วเต็ม ก็เลยเบนเข็มมาสิงคโปร์แทน

เอากระเป๋าเก็บที่ช่องด้านบน ผมนั่งริมหน้าต่าง สังเกตว่า มีจอทีวีด้วย ทำให้นึกถึงตอนไปฮ่องกงกับสายการบิน Cathay Pacific เมื่อครั้งที่ไปเที่ยวด้วยกันและมี “แม่” ไปด้วย

จอทีวีแสดงถึงแผนที่ว่า มีจุดหมายไหนบ้าง แอร์โฮสเตส ดูแล้วก็ไม่ใช่คนไทยแน่ครับ หน้าตาออกเป็นคนจีน ก็คงจะเป็นคนสิงคโปรนั่นแหละ(มั้ง)

หยิบรีโมทมาดูดีกว่า มีปุ่มเยอะแยะเลย แต่เตรียมตัวได้ เครื่องกำลังจะออกแล้ว

ใช้เวลาเดินทางประมาณ 2 ชั่วโมง 25 นาที ครับ

แอร์โฮสเตส แจกหูฟัง ผมรีบเอามาเสียบในช่องตรงที่นั่ง อยากรู้ว่ามีช่องไหนบ้าง ก็มีพวกภาพยนต์พูดอังกฤษแต่ Subtitle เป็นภาษาจีน แต่ผมสนใจตัวจุดหมายปลายทาง ที่เขียนไว้หน้าจอมากกว่าครับ ว่ามีที่ไหนบ้าง

ย่างกุ้ง , มาเก๊า , ฮานอย , ลังกาวี แต่ที่สำคัญ คือ มี มานาโด เมืองที่ผมจะไปดำน้ำเดือนตุลาคมนี้ด้วย ดูๆไปไกลเหมือนกันนะ

“Can I help you?” แอร์โฮสเตส เดินมาถามผม

เปล่านี่ ผมไม่ได้เรียกเธอซะหน่อย เธอชี้ให้ดูว่ามีปุ่มไฟขึ้น เป็นสัญญาน

“Sorry !” ตัวผมไปโดนปุ่มเองน่ะครับ ก็ดึงรีโมทออกมาแล้วเก็บไม่ดีนี่นา 555

แอร์โฮสเตส มาถามเกี่ยวกับอาหาร ฟังๆ ดู Omelette มันน่าจะดีกว่า Noodle นะ เลือก Omelette เหมือนกันสามที่เลยครับ

มันน่าจะอยู่ท้องกว่าจริงๆ มีไข่ มีไส้กรอก มีมะเขือเทศ มีมัน บวกขนมปัง กับเค๊ก ผมเลือกชาเพราะไม่สันทัดเรื่องกาแฟอยู่แล้ว แป๊บเดียวอาหารก็ลงไปในท้อง... เรียบร้อย

หยิบ I-Pad ที่เต็มไปด้วย Apps ท่องเที่ยวสิงคโปร์ กับกระดาษที่เต็มไปด้วยข้อมูลเช่นเดียวกัน เราจะไปไหนกันบ้าง ถ้ามีเวลานอกเหนือจากโปรแกรมคร่าวๆที่คุยกัน

ผมมีเพื่อนโอวี ที่ทำงานอยู่ที่นั่น 1 คน กับสาวสิงคโปร์ที่เจอตอนไปสิปาดัน แต่ไม่แน่ว่าจะได้ไปหาไหมเพราะคราวนี้มากับที่บ้าน ก็ควรจะใช้เวลาเต็มที่อยู่กับที่บ้านครับ เวลาเหลือค่อยว่ากัน อีกอย่างถ้าไม่มีพวกเขา ผมไม่ได้มาหรอกครับ ทริปนี้

ปรับเวลาที่นาฬิกาข้อมือดีกว่า ที่สิงคโปร์ เวลาจะเร็วกว่าเมืองไทย 1 ชั่วโมง เวลาทำอะไรจะได้นัดหมายได้ถูกต้อง มองไปที่นอกหน้าต่างเห็นทะเลแล้วครับ

เครื่องบินลงจอด ในที่สุดก็มาถึง Changi Airport แล้ว

Arrive Changi Airport!!!

คนไทยจะเรียกสนามบิน “ชางฮี” ครับ ไม่แน่ใจว่าคนสิงคโปร์จะเรียกว่า “ชางงี” หรือเปล่า แต่ยังไงก็มาแล้ว ก่อนอื่นก็ต้องเข้าห้องน้ำก่อนเลย

ในห้องน้ำ เขามีเครื่องที่ฝาผนัง กดออกมา ผสมกับน้ำยา ทำความสะอาดที่รองนั่งได้ด้วย ก็ลองถ่ายรูปมาดู แต่สายชำระ ฉีดน้ำแบบบ้านเราไม่มีนะ ก็ต้องใช้กระดาษเอา

เดินออกมาเพื่อไปสู่พิธีการเข้าเมือง ตรงทางเดิน ได้กลิ่นอะไรแปลกๆครับ เหมือนเครื่องเทศ หรือจะเป็นกลิ่นจากเครื่องปรับอากาศนะ(หรือจะเป็นกลิ่นจากเจ้าเด็กคนข้างๆ)

กวาดสายตามอง เหมือน Survey ไว้ก่อนครับ ตรงไหนมีที่นอนบ้าง แบบว่าตุลาคมนี้ ผมจะต้องมานอนที่นี่ ก่อนจะขึ้น Flight เช้า ต่อไปที่ Manado

มาต่อคิวที่ตรวจ Passport หรือ Immigration กันดีกว่า

Immigration!

ระหว่างต่อคิวก็มี อาหมวยอยู่แถวข้างๆ มาคนเดียวด้วย ดูแล้วเดายากว่าจะเป็นคนไทยหรือไม่ เพราะคนไทยเชื้อสายจีนก็หน้าตาแบบนี้แหละ ใน 4 วันนี้ ผมจะได้คุ้นตามากขึ้นครับ คงจะได้เห็นเยอะแน่ๆ

ผู้หญิงด้านหน้า เหมือนจะมีปัญหา โดนเจ้าหน้าที่เชิญไปข้างๆ ตรวจแบบถี่ถ้วนเลย เข้าใจว่า อาจจะถูกสงสัยว่า เข้ามาทำงานโดยผิดกฎหมายหรือเปล่า

เจ้าหน้าที่ด้านหน้า สูงเป็นเปรตเลย เหยาหมิงหรือเปล่าเนี่ย หรือแอบยืนบนบันได เออ แกสูงจริงๆครับ น่าจะ 2 เมตร แน่นอน มาถึงคิวของผมแล้ว มีเจ้าหน้าที่ผิวสี คอยอยู่แล้ว

“ Mr. Phop?” (แล้วมองเทียบหน้าตากับ Passport)

“Yes” เกือบตอบแบบ Mr. Bean แล้วนะ 555

ผ่านฉลุยครับ มารอกระเป๋าที่สายพานดีกว่า ได้แล้วก็ใส่รถเข็น เดินออกมาก็มีป้ายบอก ว่าจะโดยสารด้วยวิธีอะไร จะไป Taxi ,ไป Shutter Bus หรือจะไป MRT

ถ้าพักโรงแรมในเมืองจะมีรถ Shutter Bus ให้บริการฟรี ไปส่งถึงหน้าโรงแรมเลย ส่วน MRT ผมศึกษามาเยอะมาก รู้ว่าจะไปลงที่ไหน แต่เปลี่ยนอยู่หลายสถานีเหมือนกัน ถ้ามาคนเดียว คงจะเลือกทางนี้ครับ

แต่มากับพ่อ กระเป๋าก็เยอะ นั่ง Taxi ดีกว่า พ่อจะได้ไม่ลำบากมาก อีกอย่างที่พักของเราใน 2 วันแรก อยู่ที่เกาะเซนโตซา(Sentosa Island) สมัยก่อนมี Shutter Bus จากสนามบินให้บริการฟรีครับ ตอนนี้ไม่มีแล้วนะ เห็นว่าพึ่งยกเลิกไป ก่อนผมจะมาไม่กี่เดือน(อ้าว ทำไมแบบนั้นละ 555)

เดินไปหยิบ Brochure ดีกว่า ไว้เป็นข้อมูล เพื่อนพ่อที่เจอบนเครื่องไปพักที่ Mandarin Hotel พรุ่งนี้อาจได้เจอกันที่ Universal Studio ก็ได้

ส่วนพี่ณัฐ พี่มุก และเจ้าหลาน ทัฬห์ นัดเจอที่ Lobby โรงแรม เวลา 4 โมงเย็นครับ

เอาละครับ เข็นกระเป๋า ออกมารอแท๊กซี่ ต่อตามคิว มีเจ้าหน้าที่ของสนามบินคอยเรียกให้ เท่าที่ศึกษาก่อนมา และจากที่เห็นตอนนี้ Taxi จะมี 2 แบบให้เลือกครับ ถ้าเลือกแบบ Standard Taxi จะเป็น Toyota Crown (บางคนบอกว่าเก่า ผมว่าสภาพดีมากเลยล่ะ) เริ่ม Start ที่ 2 เหรียญกว่าๆ

กับอีกแบบที่เรียกว่า Crister(เขียนผิดขออภัยนะครับ ไม่ได้ถ่ายรูปมา) ดูแล้ว หรูมาก หรูไปไหมเนี่ย แต่ เริ่ม Start ที่ 5เหรียญนะ

ก็แล้วแต่ คุณๆท่านๆครับ ว่าจะเลือกแบบไหน ผม พี่ชาย และพ่อ เห็นว่า Standard Taxi ก็พอแล้ว

ลากกระเป๋า ขนสัมภาระขึ้นรถ มีคุณลุงคนขับรถ ชาวสิงคโปร์มาช่วยขนของ

ไปกันเลยครับ!

สิปาดัน....มหัศจรรย์ทะเลเซเลเบส(14)

2011-04-19T11:58:00.007+07:00

28 ตุลาคม 2553

วันสุดท้ายของการเดินทาง ได้ยินเสียงนาฬิกาปลุกครั้งแรก ก็ลืมตาขึ้นอย่างไม่งัวเงีย แม้จะได้นอนเพียงไม่กี่ชั่วโมงก็ตาม ต้องรับผิดชอบตัวเองอีกครั้ง ตื่นสายละก็คงพลาดเที่ยวบินและอาจไม่ได้กลับเมืองไทยตามเวลาที่กำหนดก็ได้

อากาศเย็นๆ สบายๆ เดินออกมาดูที่ระเบียง เริ่มจะมีแสงยามเช้า นึกๆดูๆก็เหมือนฝัน ไม่ได้คิดมาก่อนว่าจะได้มีโอกาสมาที่นี่จริงๆ

ตรวจตราสิ่งของ ปิดห้อง แบกกระเป๋า เหมือนวันมาถึง กลายเป็นไอ้บ้าหอบฟางอีกครั้ง กระเป๋าโหลดขึ้นเครื่องบิน 1 ใบ เป้สะพายหลัง 1 ใบ และฟิน Mares สีเหลือง สะพายที่ไหล่ขวาอีก 1(รวมทั้งหมด แทบจมธรณี555)

คืนกุญแจห้อง หลังจากทำการ Check-Out ไปแล้วเมื่อคืนนี้ เดินไปร้านอาหารเพื่อทาน Breakfast จำได้ว่าพี่วิทย์บอกไว้เมื่อวาน มีผู้หญิง 2 คน ที่มาด้วยกัน จะกลับเช้านี้พร้อมกับผม

เอ หรือว่าจะเป็น 2 สาว ตรงนี้นะ หน้าตาเหมือนคนจีน(คงใช่แหละ ก็เช้านี้ยังไม่มีใครนี่นา)

2 วัน ก่อน ที่ Dive Center และ ที่ร้านอาหาร ผมเห็น 2 สาวนี้ครับ ยังคิดว่ามากับพวก Jasmine และGeorge เลย ผู้หญิงมากัน 2 คน เก่งแฮะ

ไคกับฝนมาทาน Breakfast ด้วย เช้านี้ไคจะออกไปดำน้ำที่สิปาดัน ผมแนะนำให้ฝนไปด้วย ดีกว่าอยู่ที่นี่เฉยๆ เพราะหาดทรายและน้ำทะเลที่เกาะสิปาดันสวยมากๆ ไปสน๊อคเกิ้ล ก็คงเห็นฝูงปลา Jack ได้ง่ายๆ

“แหม มีสาวๆกลับด้วยเหรอจ๊ะ เช้านี้” ฝนแซว

“พึ่งจะมีวันสุดท้ายนี่แหละ 555 คงไม่ค่อยได้คุยกันหรอก” ผมตอบและยิ้มๆ

ได้เวลาครับ เรือมารอแล้วด้วย ผมกล่าวลา ไคและฝน เดินขึ้นเรือ ผ่านคุณยาย(คุ้นๆว่า น่าจะเป็นคุณยายที่มารำพื้นเมือง ตอนคืนแรกของที่นี่) เธอนั่งอยู่กับสิ่งที่คล้ายๆเครื่องดนตรีและยิ้มให้

ผมหันมามอง สะพานท่าเทียบเรืออันแสนคลาสสิค นึกถึง 4 วัน 4 คืน อันแสนสุข

Good Bye , I will come back !!!!

Ramil – จะคุยหรือไม่คุยดี!!!

เรือ Speed Boat มุ่งหน้าสู่ Semporna พร้อมกัน 2 สาว ที่ผมกล่าวถึง เมื่อซักครู่ มี Ramil ไปด้วย เท่าที่สอบถาม Ramil มาขึ้นฝั่งไป Tawau

เสียงเรือค่อนข้างดังครับ จะคุยกับใครก็ไม่ถนัด คุยทีคงต้องตะโกน แต่ในใจน่ะ อยากจะคุยกับ 2 สาว อยู่เหมือนกัน

ใช้เวลาไม่นานก็ถึงฝั่ง มาขึ้นรถตู้ คนขับไม่ใช่พี่โล้นแล้ว(โล่งอก) ตอนแรกนึกว่า Ramil จะไปด้วยซะอีก Ramil ขอแยกตัวไป ก่อนที่จะกล่าวอำลา

2 สาว เข้ามานั่งด้านในสุด โดยมีผมเข้ามานั่งที่เบาะหน้าของพวกเธอ

Nice to meet you!!!

ถ้านั่งเฉยๆ พวกเธอไม่มาคุยกับผมแน่นอนครับ ฉะนั้นต้องเริ่มก่อน แม้จะไม่ได้ดำน้ำด้วยกัน แม้จะเป็นปลายๆของการเดินทางแล้วก็ตาม แต่ก็พักที่เดียวกันนี่นะ

Hi , It nice to meet you. What ‘ s your name?

2 สาวนี้ ชื่อว่า Michelle กับ ซูจือ ครับ เป็นชาวสิงคโปร์ มาพักที่ Sipadan Water Village หลังผมประมาณ 2-3 วัน พวกเธอชอบที่นี่มาก รวมทั้งการดำน้ำ ผมชมพวกเธอว่าเก่ง ที่มากัน 2 คน ส่วนพวกเธอก็ถามกลับอย่างแปลกใจว่า ทำไมผมถึงมาคนเดียวล่ะ?

ก็ร่ายยาวครับ นอกจากเรื่องเวลาที่ไม่ตรงกับเพื่อนๆ ผมก็เริ่มต้นเดินทางคนเดียวในประเทศแบบนี้มาหลายปีแล้ว แต่ทริปต่างประเทศน่ะ ครั้งแรก ยิ่งช่วงหลัง ลาออกจากงานมาดูแลแม่ที่ป่วยเป็นมะเร็ง เวลายิ่งไม่ตรงกับคนอื่น ผมจึงเลือกเดินทางเฉพาะวัน เวลาที่เหมาะสม มีคนอยู่เป็นเพื่อนแม่ และแม่ต้องสบายดี ผมสบายใจในการเดินทางไม่มีห่วงในเวลานั้นๆ จนกระทั่งถึงวันนี้ วันที่แม่จากไป

ซูจือจะค่อนข้างพูดน้อยครับ คนที่ถามผมจะเป็น Michelle ซะมากกว่า ระหว่างที่คุยผมมองที่ตาของ Michelle และเธอก็มองผมเช่นกัน เธอรับฟังและพยักหน้าตาม สายตาจดจ่อ และดูจะเข้าใจความรู้สึกของผมที่ถ่ายทอดออกมา เวลากล่าวถึงแม่ พูดไปก็ชักน้ำตาซึมๆเหมือนกัน(ผมเคยคุยกับชาวต่างชาติ หลายคนไม่เข้าใจกับการกระทำของผม หลายๆสิ่งที่ละเอียดอ่อนมากๆ ผมยังเชื่อว่าคนไทยด้วยกันเองนี่แหละที่เข้าใจและรับรู้ได้ดีกว่า)

แต่กับ Michelle ผมมีความเชื่อว่า เธอตั้งใจฟังผม แม้ภาษาอังกฤษของผมจะไม่ดีนัก อยู่ในขั้นแค่สื่อสารได้ บางคำนึกไม่ออก ก็ต้องใช้มืออธิบายช่วย เธอดูจะพยายามเข้าใจ และคำๆหนึ่งที่เธอพูดก็คือ

“แม่คงจะภูมิใจในตัวคุณมากๆนะคะ คุณเป็นลูกที่ดีจริงๆ”

Michelle กับ ซูจือ เรียนมาสายวิทยาศาสตร์ครับ แต่ทำงานคนละที่ ซูจือบอกว่า Michelle มีรายได้สูงทำงานไม่กี่เดือนก็สามารถเก็บเงินมาดำน้ำที่สิปาดันได้แล้ว พวกเธอค่อนข้างประทับใจที่นี่มาก เสียดายที่ไม่มีกล้อง ผมเลยหยิบกล้องมาเปิดรูปและวีดีโอให้สาวๆ ได้ดู พร้อมอธิบายว่า สัตว์ทะเลตัวนี้มีชื่อภาษาอังกฤษว่าอะไร และพวกเธอได้พบหรือไม่

คุยกันเพลินจนลืมเวลาไปเลยครับ ถึงสนามบินตาเวา ซะแล้ว

At Tawau Airport And Delay!!!

ต่อคิวโหลดกระเป๋าขึ้นเครื่องไปกัวลาลัมเปอร์ รอบๆยังไม่เห็นนักท่องเที่ยวเท่าไร มีแต่ชาวมาเลเซียที่เป็นมุสลิม(ดูจากการแต่งตัว) แถวไม่ยาวนักแต่ค่อนข้างนาน ก็คุยกับ Michelle ไปพลางๆ

โหลดกระเป๋าเรียบร้อย เอาสัมภาระที่เหลือมาไว้ในรถเข็นคันเดียวกัน เดินขึ้นไปชั้นบน นั่งรอจนกว่าประตูจะเปิด เครื่องดีเลย์ด้วยครับ คงต้องนั่งรออีกซักพักเลย ก็นั่งคุยไปพลางๆอีกนั่นแหละ

ผมเล่าถึง Dive ที่พบฉลามวาฬ(Whale Shark) ครั้งแรกที่ชุมพร และการดำน้ำในเมืองไทย Michelle ไม่เคยมาดำในเมืองไทยมาก่อน แต่ดูเธอจะสนใจมากๆ เธออยากพบฉลามวาฬ และขอให้ผมช่วยเขียนสถานที่ดำน้ำในเมืองไทยให้ ผมเขียนทั้งฝั่งอันดามันและอ่าวไทยตลอดจนจุดดำน้ำในกระดาษแผ่นนึง พร้อมทั้งอธิบายให้เธอได้ฟัง ซึ่งผมยินดี หากจะช่วยเหลืออะไรเธอได้บ้าง

ตามธรรมเนียม เมื่อเจอเพื่อนใหม่ ผมจะขอ E-mail ติดต่อ(เอาไว้ส่งรูปให้) เสียดายน่าจะเจอกันตั้งแต่วันแรกๆ จะได้ช่วยถ่ายรูปให้พวกเธอ หลังจากถ่ายรูป Michelle กับ ซูจือ แล้ว ซูจือบอกให้ผมเข้าไปใกล้ๆ Michelle เพราะเธอจะถ่ายรูปคู่ให้

ประตูเปิดแล้ว เราก็เดินขึ้นเครื่องกัน

ค่อยเหมือนคนมาเที่ยวหน่อย!!!

ขากลับนี่ ไม่เจอแซนดร้าแล้วครับ(สุดแสนเสียดาย) สังเกตได้ว่า ผู้โดยสาร เหมือนพึ่งกลับมาจากการท่องเที่ยวมากขึ้น มีฝรั่งถือฟินดำน้ำ(น่าจะมาสิปาดันครับ แต่อาจพักที่อื่น) มีเสียงคนไทยด้วย(ไม่เหมือนขามาเลยนะ 555)

เครื่องขึ้นแล้วครับ คงไม่มีอาการอะไรนะ พักน้ำมาพอแล้วนี่นา นอนดีกว่า

At Kuala lumpur Airport – เธอคงไม่รอผมหรอก!!!

มาถึงสนามบินกัวลาลัมเปอร์ ผมรอกระเป๋าที่โหลดมาใต้เครื่อง เลยเดินมาถามเจ้าหน้าที่สนามบิน ว่าให้รอตรงไหน แต่ไม่เห็น Michelle กับ ซูจือครับ พวกเธอคงไปแล้วแหละ ใจหนึ่งคิดว่าจะได้กินข้าวด้วยกันซะอีก อีกใจนึง พวกเธอก็ไม่จำเป็นต้องรอผมนะ ก็พึ่งรู้จักกันนี่นา

ได้กระเป๋าแล้ว เดินดุ่มๆออกไป เหมือนขามา Self Check-In เลยดีกว่า สะดวกดี กดที่ตู้เหมือนตอนขามา นั่นแหละ ไหนเดินดูซิ มีอะไรกินบ้าง นอกจากนี้ก็เดินดูด้วยครับ ว่าผมจะต้องเดินไปตรงไหนเวลาจะขึ้นเครื่องกลับกรุงเทพ

อ้าว เวร! เดินผิดทาง นี่มันตรงที่เรามาถึงในวันแรกนี่นา กลับหลังหันๆ

เดินกลับมา อยู่หน้าร้าน Marrybrown(คล้าย KFC) แล้วผมก็ได้เจอ Michelle ที่เดินตรงเข้ามาหา

“Hey Michelle!!”

เธอบอกว่า เดินตามหาผมอยู่ครับ ผมก็บอกว่า นึกว่าเธอไปซะแล้ว เมื่อถามก็ยังไม่ได้กินข้าว งั้นกินด้วยกันซะเลยซิ นั่น! ซูจือ เดินมาแล้ว

Lunch!

เอาสัมภาระมารวมในรถเข็นเดียวกันอีกครั้ง เข็นเข้ามาในร้านด้วย เดี๋ยวของจะสูญหาย เมนูอาหารในร้าน Marrybrown จะคล้าย KFC แต่หลากหลายกว่ามาก ทั้งเมนูข้าวและอื่นๆ อร่อยดีแฮะ ราคาถูกกว่าร้าน Taste of Asia ที่ผมกินเมื่อตอนขามานิดหน่อยครับ

กินเสร็จแล้ว ยังมีเวลากว่าเครื่องจะออก สาวๆอยากเดิน Shopping โอเค ไม่มีปัญหา ผมก็ไม่มีที่จะไปอยู่แล้วในตอนนี้ ดีกว่าไปนั่งแกร่วคนเดียว ก็มีเพื่อนแล้วนี่

Michelle เข้าร้านเครื่องสำอางค์ ผมรออยู่ด้านนอก และบอกว่าจะเฝ้าของไว้ให้(ด้วยความยินดีเลย 555)

เสร็จจากร้านนี้ 2 สาว ชวนผมไปร้านกาแฟ ปกติก็ไม่ดื่มกาแฟ แต่ไม่เป็นไร ก็มีอย่างอื่นให้กินน่ะ(สาวๆอุตส่าห์ชวน)

เราแบ่งหน้าที่กันทำครับ 2 สาว ช่วยดูสัมภาระไว้ให้ เพราะรถเข็นเอาเข้ามาในร้านไม่ได้ ส่วนผมไปรับกาแฟแล้วจ่ายเงินให้ จากนั้นเราก็มีเวลาที่จะสนทนากันต่อ

“เขาบอกว่า Lawyer เจ้าชู้ จริงไหม? ซูจือถาม

“ก็แล้วแต่คนนะครับ ผมดูเหมือนเจ้าชู้เหรอ? 555 “

เธอก็ขำๆครับ บอกว่า ได้ยินมาแบบนั้น ว่าแล้วเธอก็เล่าถึงแมวที่เลี้ยงในห้อง ตัวสีขาว แล้วทำเสียงร้องให้ฟังด้วย(ผมก็ไหลซิครับ คนละภาษาก็พริ้วได้ 555)

ได้เวลาแล้ว เข็นรถเดินนำหน้า 2 สาว ไปที่ Check-In สายการบินของสิงค์โปร์ จริงๆ ผมจะไปตอนนี้ก็ได้ แต่พวกเธอก็เป็นเพื่อนคุยให้ผม มีมิตรภาพดีๆ จึงอยากตอบแทน ผมช่วยพวกเธอขนสัมภาระไป Check-in จากนั้น เดินผ่านด่านตรวจสัมภาระ เจ้าหน้าที่ถามว่า ที่ไหล่ขวาผมมีอะไร ก็บอกว่าอุปกรณ์ดำน้ำ เธอก็ติดสติ๊กเกอร์ แล้วให้ผมผ่านไป

ยังมีร้านของฝากอีกครับ เป็นร้านขนม Michelle ขอแวะ ลงมาด้านล่างก็มีอีกร้าน คราวนี้ผมแวะบ้าง(Michelle ก็แวะด้วย) ไม่อยากเหลือเงินริงกิตกลับประเทศน่ะ(เวลาซื้อของก็ต้องยื่น Passport ครับ ของแพงใช้ได้เลยนะ คำนวนให้พอดีๆ)

เราคงต้องแยกกันแล้วล่ะ ประตูของผมอยู่ตรงนั้น และถูกเรียกก่อนซะด้วย ผมขอร้องนักท่องเที่ยวใกล้ๆ ให้ช่วยถ่ายรูปรวมให้หน่อย ก่อนจะเดินทางกลับประเทศไทย

กล่าวคำลา 2 สาว ชาวสิงคโปร์ คงจะมีโอกาสได้พบกันอีกนะครับ

บทส่งท้าย

สิ้นสุด 6 วัน แห่งการเดินทาง เป็นการเดินทางที่สนุก และตื่นเต้นมากๆ แม้จะกลับมาถึงเมืองไทยแล้ว ภาพทุกภาพ เรื่องราวทุกตอน ยังคงวนเวียนอยู่ในใจของผม

หลายๆครั้ง แอบยิ้มคนเดียว เมื่อนึกถึงวันเวลาดีๆที่นั่น

6 เดือน แห่งการเขียนบันทึกการเดินทางเรื่องนี้ กว่าจะเสร็จสมบูรณ์ เพราะต้องไปทำภาระ หน้าที่ แต่เมื่อมีเวลาว่าง ก็จะกลับมาเขียน ทุกๆครั้งที่ทำ ผมมีความสุขเสมอ

หวังว่า บันทึกการเดินทางเรี่องนี้ จะเป็นแรงบันดาลใจให้ใครอีกหลายๆคน ออกเดินทางสู่โลกกว้าง ดำดิ่งสู่โลกใต้ทะเล ไปในสถานที่ใหม่ๆ พบเจอคนใหม่ๆ หลายชาติ หลายภาษา

เหมือนที่ผมได้รับแรงบันดาลใจมาเช่นเดียวกัน

ขอขอบคุณพี่ๆ น้องๆเพื่อนๆ ทุกท่าน ที่ช่วยกรุณาให้ข้อมูลกับผมก่อนออกเดินทาง

ขอบคุณ Divemaster และ Staff ทุกท่านที่ Sipadan Water Village ที่ดูแลผมเป็นอย่างดี ตลอดจนมิตรภาพดีๆ จากเพื่อนใหม่

ขอบคุณท่านผู้อ่านที่ติดตามอ่านเรื่องราวของผม เชื่อเลยว่า หากท่านอ่านจนจบ ก็เหมือนได้เดินทางไปดำน้ำพร้อมๆกับผมแล้ว

และที่ลืมไม่ได้ สำหรับผู้หญิงคนสำคัญที่สุด คนที่อยู่ในใจของผมตลอดเวลา “แม่”

ผมเชื่อว่า ท่านอยู่ใกล้ๆและคอยคุ้มครอง ทำให้ผมแคล้วคลาดปลอดภัย

วันนี้ ผมได้พาแม่มาท่องเที่ยวแหล่งดำน้ำที่สวยงามที่สุดติดอันดับโลก ณ ทะเลเซเลเบส

อยากจะอ่านเรื่องนี้ให้แม่ได้ฟังจัง

รักแม่นะครับ

Phop Payapvipapong

19 April 2011

12.37 Am

How to get There?

1) การเดินทางมาสิปาดัน ควรเตรียมตัวล่วงหน้าและวางแผนการเดินทางให้ดี หากซื้อตั๋วล่วงหน้าเป็นปีๆ จะได้ราคาถูกกว่าซื้อใกล้ๆ (จาก 9000 เหลือ แค่ 4000 ก็เยอะอยู่นะครับ)

2) ไม่มีเที่ยวบินจากกรุงเทพมา Tawau ต้องเดินทาง 2 ต่อ คือไปเปลี่ยนเครื่องที่สนามบิน Kuala lumpur และโดยสารเครื่องบินภายในประเทศของมาเลเซีย มายัง Tawau และต่อรถมายัง Semporna ก่อนจะขึ้นเรือไปยังที่พักที่ติดต่อไว้

3) ควรให้เวลาระหว่าง Flight อย่างน้อย 3 ชั่วโมง เพื่อป้องกันการ Delay และอาจจะทำให้พลาดเที่ยวบินได้ เช่น ถึง กัวลาลัมเปอร์ 11 โมง เที่ยวไป ตาเวา เวลาควรจะประมาณ บ่าย 3 โมง

4) ควรติดต่อร้านดำน้ำที่จัดทริป เพราะจะได้ราคาที่ถูกกว่า ไปติดต่อเองหน้าเว็บไซด์ ร้านดำน้ำจะมีโปรแกรมการเดินทาง ไว้ให้เสร็จ ไปเป็นหมู่คณะก็ช่วยเหลือกันได้ (ถ้าหมดหนทางจริงๆ ค่อยมาแบบผมครับ)

5) ควรแลกเงินเป็นริงกิตมาเลเซีย เพราะร้านค้าส่วนใหญ่ที่สนามบิน ติดราคาริงกิตไว้ สะดวกในการคิดคำนวน แต่ถ้าจะแลกเป็นยูเอสก็ไม่น่าจะมีปัญหา เอาไว้สำรองก็ดี (เงินริงกิต เป็นเงินไทย เอา 10 คูณ เงินยูเอส เป็นเงินไทย เอา 30 คูณ)

6) หากมีข้อสงสัย สอบถามได้นะครับ ยินดีช่วยเหลือ

สิปาดัน....มหัศจรรย์ทะเลเซเลเบส(13)

2011-04-17T12:24:00.005+07:00

Dive 14 กางปีกออก-ปลาแมงป่องปีศาจและการแสดงตัว!!!

ลงมากับ Ramil ครับ พี่แกชี้ให้ดู ปลาตัวแรกทันที เป็นกลุ่มครอบครัวปลามีดโกน(Razor Fish) 30 ตัว ยังคง Concept เดิม คือ การว่ายน้ำที่แปลกประหลาด เอาหัวทิ่ม คงยากที่จะหาปลาชนิดไหนเลียนแบบได้

มาดำน้ำข้ามทะเลไกลขนาดนี้ ยังได้เจอเพื่อนเก่าที่อาศัยอยู่ประจำ ณ อ่าวไทยอย่าง ปลาการ์ตูนอินเดียนแดง(Pink Anemonefish) ด้วย
เพื่อนเก่าที่เจอทุกครั้งที่อันดามันอย่างปลาปักเป้าหน้าหมา(Blackspottled Puffer) ก็มาด้วยนะ

ที่ Lobster Wall น้ำค่อนข้างใส ทำให้ผมนึกถึงทริปอันดามันใต้กับมนุษย์กบไทยอยู่เหมือนกัน ที่นั่น คือ เกาะดอกไม้ จ.ภูเก็ต เป็นไดฟ์สุดท้าย และเป็น Wall Dive ซะด้วย สวยงามมาก

Ramil ขยัน เรียกผมตลอด เวลาเจอ “ของ”(ก็แหงละครับ ก็มีผมคนเดียวที่ตามเขานี่ คนน้อยก็มีส่วนดีอยู่บ้างเหมือนกัน) (“ของ” เป็นศัพท์ของนักดำน้ำครับ “การหาของ” ก็คือ หาสัตว์ทะเลนั่นแหละ) อะไรหว่า ที่หิน มีสามตัว เป็นทากเปลือยชนิดหนึ่งครับ(ชื่อขอติดไว้ก่อน)

จากทากกลับมาที่ปลาการ์ตูน เป็นปลาการ์ตูนลายปล้อง(Clark ‘ s Anemonefish) ที่มีการผันแปรของสีได้หลากหลาย อย่างที่เห็นตอนนี้ ก็จะมีตัวสีดำสลับลายสีขาวใบหน้าเปื้อนเหลืองครีบหูสีเหลืองและครีบหางสีเหลือง กับตัวสีดำสลับลายสีขาวใบหน้าเปื้อนส้ม ครีบหูสีส้มและครีบหางสีขาว

กลับมาที่ทากอีกครั้ง นี่เป็นทากปุ่มชนิดหนึ่งครับ

กุ้งใน ปะการังลูกโป่ง ตาดีจริงๆ Ramil ชี้ให้ดู

รูปร่างเหมือนปลาหิน ตัวนี้ Ramil ก็เรียกผม ตอนแรกคิดว่าธรรมดาครับ ก็ปลาแมงป่องทั่วไปมิใช่เหรอ แต่พอเห็นครีบหูสีส้มๆ ที่กางออกมา ทำให้ผมทราบในทันที

“ปลาแมงป่องปีศาจ” นี่หว่า!!!!

จำรูปจากในหนังสือที่บ้านได้ดีครับ ปลาแมงป่องปีศาจ(Devil Scorpionfish) ตัวที่ผมเห็นนี้ มีลำตัวสีขาว ที่ปีกสีส้มที่เด่นมากๆ มีจุดสีดำที่ปีก ค่อนข้างหายากในบ้านเราเหมือนกัน

ส่วนอีกตัว นี่ล่ะครับที่คุ้นกันดี ปลาแมงป่องเกล็ดเล็ก(Tassled Scorpionfish) เป็นปลาแมงป่องที่เจอบ่อยที่สุดในเมืองไทย

พี่เต่าตนุ(Green Turtle) กำลังนอนสบายเลย คงอีกนานเลยนะ กว่าจะได้กลับมาเยี่ยมพี่ที่นี่อีก

Fire Dartfish หรือปลาลูกดอกเพลิง หนึ่งในปลาบู่ทะเล ไม่ค่อยชัดเท่าไรครับ แต่ขืนรอ Landing ก็คงหลบเข้าไปโพรงแน่ กดไว้ก่อนๆ

ในโพรงมีปลาไหลมอเรย์หน้าปาน(Darkspottled Moray)ด้วย เขี้ยวงี้แหลมเชียว ไปล่ะครับ ไม่อยากยุ่งด้วย เดี๋ยวพี่กัดผม

ลายแบบนี้ จำได้ๆ ปลาวัวหางพัด(Scrawled Leatherjacket)นั่นเอง ใกล้ๆก็มีปลาปักเป้ากล่องเหลือง(Yellow Box Fish)ด้วย

แก้ตัวใหม่ครับ ถ้าหากใครอยากเห็นติ่งเนื้อรอบปากของปลาแมงป่องเกล็ดเล็ก(Tassled Scorpionfish) นะ

ส่วนอีกตัวน่าจะชนิดเดียวกัน เพราะเห็นติ่งเนื้อ แต่สีค่อนข้างแปลกกว่านิดหน่อยตรงที่มีสีชมพูอ่อนๆด้วย อาจเป็นขนาดที่ยังไม่โตเต็มวัย(ขนาดตัวเท่าหัวแม่มือก็เคยเจอมาแล้วครับ มือเกือบโดนเหมือนกัน สมกับเป็นนักพรางตัว 555)

ปลาไหลมอเรย์ตาขาว(Greyface Moray) ตัวนี้โผล่หน้าออกมาต้อนรับ ดูแล้วหน้าตามันคงไม่ต้อนรับผมเท่าไรล่ะมั้ง

Leaf Scorpionfish หรือ ปลาแมงป่องใบไม้ สีขาว สองตัว ถ่ายจากด้านบนครับ จะลงมาก็ เอ่อ ไม่ดีกว่า จริงๆ ตอนนี้ผมอยากขึ้นแล้วครับ แบบว่า พอดูไดฟ์คอม เวลาค่อนข้างเหลืออีกไม่มาก ที่จะติดดีคอม เลยดำแบบสบายๆดีกว่า รักษาระดับความลึก ไม่ลงไปมากกว่านี้

แต่ Ramil ก็ยังคงเรียกผมมาดูนั่นดูนี่ตลอด ก็ไม่อยากขัดศรัทธาด้วย เขาก็เจตนาดี ทำงานของเขา เลยใช้วิธี ถ้าเรียกก็ไป แต่ถ่ายเสร็จรีบแวบขึ้นมาในระดับที่ตื้นขึ้นทันที(อาจไม่ดีนัก กับการเปลี่ยนระดับ ขึ้นๆลงๆบ่อยๆ)

ทากครับ ก้อนหินก้อนนี้(ไม่ใช่ก้อนนั้น) มีนูดี้ 5 ตัว เป็นครอบครัวกันหรือเปล่านะ

ไปต่อมีทากอีกสองชนิด เยอะจริงๆเลย

ยังไม่หมด ยังมีอีกสองชนิด ที่ไม่ซ้ำกันด้วย ดูง่ายๆว่าเป็นทากหรือไม่ จากพู่ที่โชว์ขึ้นมานี่แหละ

และแล้ว Ramil ก็ทำสัญญานให้ขึ้น เป็นอันจบไดฟ์สุดท้ายของทริปแล้วครับ

อ้าว คนไทยเหรอครับ?

กลับมาที่ SWV ระหว่างที่เดินกลับห้อง ก็เจอกับหนุ่มสาว 2 คน หน้าตาคล้ายๆคนไทยเลยแฮะ ลองถามดูแล้วกัน

“คนไทย หรือเปล่าครับ”

“ใช่ค่ะ”

เฮงครับ กว่าจะเจอคนไทย ครั้งแรกก็วันที่มาถึงที่นี่ พออีกที ก็วันสุดท้ายของการอยู่ที่นี่ พรุ่งนี้ก็จะกลับเมืองไทยซะแล้ว

ฝนเป็นคนไทย ส่วนไคเป็นชาวมาเลเซีย แต่พูดไทยได้ชัดมาก พึ่งมาถึงและพูดเหมือนกับผมเลยว่า พึ่งจะได้เจอคนไทยเหมือนกัน

เขาและเธอมีพยานรักด้วยกันหนึ่งคน และไปๆมาๆระหว่างเมืองไทย(บ้านของฝนที่ยะลา ถ้าจำไม่ผิดนะ)กับบ้านของไคที่มาเลเซีย

ในฐานะที่เป็นคนไทยเหมือนกัน แน่นอนว่าเราคุยกันได้ในหลายๆเรื่อง ฝนไม่ดำน้ำเพราะเธอกลัว ส่วนไคชอบดำน้ำมากๆ มีอุปกรณ์กล้องถ่ายรูปและ Housing มาพร้อมเลย

นัดทานข้าวกันตอนเย็นครับ คืนนี้คงมีอะไรหลายๆเรื่องที่จะคุยกัน

ล่าลายเซ็นต์ Divemaster!!!

มาที่ Dive Center อีกครั้งเพื่อขอให้ Divemaster ที่ผมลงดำน้ำด้วย เซ็นชื่อใน Log Book(นักดำน้ำหลายๆคนก็เลิกเขียนไปแล้วครับ แต่ผมยังเขียนอยู่นะ)

เริ่มจาก Matius ,พี่วิทย์ , Niger , Andyrian , Rika , Jimmy , Froilan นอกนั้น ยังหาตัวไม่เจอครับ เท่าที่ทราบ พี่วิทย์บอกว่า Bobby ไม่อยู่ ไปตาเวา(อดหนึ่งคน) ส่วน Valentine

“นักบวช น่ะเหรอ” พี่วิทย์ยิ้ม

“อ้าว ทำไมเป็น นักบวช ล่ะพี่ 555”

Valentine ป่วยครับ คงไม่ออกมา ปกติ Valentine ก็ไม่ค่อยออกมาด้านนอกเท่าไรอยู่แล้ว(นี่ล่ะมั้ง ที่เรียกว่านักบวช) คงจะอดอีกคนแล้ว ผมไม่น่าชะล่าใจเลย น่าจะให้เซ็นตั้งแต่เนิ่นๆ

“Hey , Phop Do you know Dragon Hotel? ” Andyrian ถามผม

งงครับ ไม่เคยได้ยินแฮะ Andyrian บอกว่า เคยไปพักที่นั่น ครั้งไปกรุงเทพ มันอยู่แถวไหนละเนี่ย

ซักพักไคกับฝนก็มานั่งด้วยครับ เลยนั่งคุยกับพี่วิทย์ด้วยเลย

ถ่ายรูป Dive Center อีกนิดหน่อย เก็บตกในส่วนที่ยังไม่ได้ถ่าย เช่น Dive Site ของ Paradise 1 และ Paradise 2 เป็นต้น

พี่วิทย์บอกว่า Tips ให้ใส่ไว้ในกล่องที่ Dive Center หรือไม่ก็เอาไปให้ Jimmy หรือ Allan ก็ได้ ผมเตรียมไว้ก่อนมาแล้วล่ะครับ ครูตุ๋มก็บอกตามศรัทธา คิดว่าควรจะให้เท่าไร ที่เขาพาเราดำน้ำในทุกๆวัน น่ะ

นึกขึ้นได้ว่า คงหาตัว Ramil ได้ไม่ยากนัก เขาชอบนั่งเล่น internet อยู่ที่ Bar นี่นา ลองไปหาหน่อย และก็เจอด้วยๆ

ที่ร้าน Souvenir Shop ใกล้ปิดแล้วครับ รีบดีกว่า ไม่งั้นอดซื้อ แม้ราคาจะสูงกว่าข้างนอกก็เถอะ ผมเดินดูว่าจะซื้ออะไรดี สุดท้ายก็ได้แผ่นแม่เหล็กติดตู้เย็น กับเสื้อ 2 ตัว มีสัญลักษณ์ แผนที่ และลายที่ชอบ คำนวนเงินซิ โอเคยังพออยู่ๆ

เดินออกมา ร้านอาหารก็ปิดแล้ว ผมควรจะต้องไปพักผ่อนแล้วล่ะ แต่ทิปในมือนี่ ผมไม่อยากใส่กล่องแฮะ อยากให้กับเจ้าตัวเอง ใครก็ได้ ไหนลองถามพนักงานดูซิ

Where is Jimmy?

พนักงานคนนี้พาผมมาที่ห้องๆหนึ่งครับ เมื่อเปิดประตู ออกมาดู

อ้าว เฮ้ย! อยู่กันเพียบ Valentine ก็อยู่ กำลังตั้งวงก๊ง กันเลย

Hey ,Phop - Come in

Divemaster , My Friend

Divemaster กำลังดูหนังกันอยู่ครับ มี Allan , Jimmy , Valentine , Andyrian, Matius

ผมให้ซองเงินกับ Allan และให้ Valentine เซ็น Log Book ให้

Matius ชวนผมก๊งด้วย แล้วบอกว่า พรุ่งนี้ตื่น ตีสี่ พานักดำน้ำไป Morning Dive ที่ สิปาดัน(อึดกันจริงๆ คงไม่นอนกันเลยมั้งเนี่ย 555) (กะจะบอกว่า พรุ่งนี้ผมต้องตื่นเช้า คงไม่ได้แล้วมั้ง 555)

เรียกว่า “เหล้ารำ” หรืออะไรเนี่ยแหละครับ พอซัดหมด พี่แกเติมให้ตลอด สงสัยคืนนี้จะอีกยาว 555

พี่วิทย์ โดนเรียกจากในห้อง มาที่นี่ด้วย แกทำหน้างง เมื่อเห็นผม นั่งอยู่

“กะเอาซอง Tip มาให้เฉยๆ ครับพี่ โดยเรียกมานั่งกินเนี่ย”

พี่วิทย์ก็ได้มาหนึ่งแก้ว และก็มานั่งก๊งด้วย

Valentine เอาเครื่อง Ps2 เกม Tekken มาเล่น Jimmy เล่น Facebook Andyrian นั่งเล่นคอมเหมือนกัน ที่เหลือ นั่งเล่นเกม

“ปกติมี Diver มานั่งดื่มกับ Divemaster ในนี้ บ่อยไหมพี่ โทษทีครับ พี่เลยไม่ได้นอนเลย” ผมถามพี่วิทย์

“ก็ไม่ค่อยบ่อยหรอก นานๆมีแบบเรามาทีนึง ไม่เป็นไรๆ”

ผมบอกว่า ปกติไม่ค่อยดื่ม(ปกติเลือกจะดื่มเบียร์ที่มีแอลกอฮอล์น้อยแทน) แต่นับจากที่แม่จากไป บางครั้ง การดื่ม มันก็อาจจะช่วยลืมความเจ็บปวดได้บ้าง

พี่วิทย์เล่าให้ฟังว่า Divemaster ที่นี่ ได้รับการสนับสนุนที่ดีจากรัฐบาลมาเลเซีย ให้เรียนดำน้ำฟรี ผมมั่นใจว่าเขาต้องปลูกฝังหลายๆอย่างไว้ด้วย ดังที่ผมเห็นจาก Jimmy และ Divemaster ทุกๆคน ที่มีจิตใจอนุรักษ์ดี และดูแลนักดำน้ำอย่างดีด้วย

ส่วนที่ SWV เจ้าของเป็นคนญี่ปุ่น นานๆครั้งถึงจะมา เพราะมีธุรกิจลงไว้หลายที่(มิน่า ถึงมีญี่ปุ่นมาเยอะเหมือนกัน)

Allan ชวนผมเล่นเกมครับ ใครแพ้ออก สำหรับ Tekken ผมถนัด Paul ที่สุด(ตัวที่ผมตั้งๆสีทอง) จำท่ากดไม่ค่อยได้ครับ รู้แต่มีหมัดเหล็กนี่แหละ ท่าหากินของผม แรกๆ ชนะครับ ชนะกระจาย เล่นกับ Valentine กับ Andyrian

พอมาเจอ Allan(รู้สึกจะใช้ Kuma) แย่ครับ ผมโดนหมีกัด เล่นกันไม่กลัวจอยพัง เต็มที่กับชีวิตกันมากๆ สนุกดี 555

มานั่งดื่มต่อ ซักพัก ผู้จัดการรีสอร์ทมาครับ(ที่เหมือนแขก แล้วเดินตรวจตราไปๆมาๆน่ะ) แกจะงงหรือเปล่า ที่มีสิ่งแปลกปลอมในห้อง Divemaster อ้าว เข้ามาร่วมก๊ง ด้วยซะงั้น!!

แกบอกไม่เป็นไรครับ ตามสบายเลย ผมบอกว่า ชอบที่นี่มากๆ ทุกๆอย่าง และจะกลับมาอีกครั้งแน่นอน(แกบอกยินดีมากๆ)

พี่วิทย์เอาแคบหมูมาเปิดให้กินเป็นกับแกล้ม คงจะมาจากนักดำน้ำชาวไทยที่แวะเวียนมาเยี่ยมนี่แหละ

หากผมไม่ได้มาที่นี่คนเดียว ก็คงไม่ได้มานั่งอยู่ที่นี่ ตรงนี้ อาจจะอยู่กับเพื่อนๆที่มาด้วยมากกว่า ฉะนั้น การได้รับโอกาสดีๆ ได้เห็นชีวิตนอกเวลางานของ Divemasterแบบนี้ มันเหมือนกับว่า ผมได้ทำงานอยู่ที่นี่เลยนะ แม้จะอยู่เพียงไม่กี่วันก็เถอะ

เริ่มมึนครับ ดึกแล้วด้วย ของก็ยังไม่ได้จัด พรุ่งนี้ต้องตื่นก่อนตีห้า เรือออกหกโมง ต้องรับผิดชอบตัวเองอีกครั้ง ก่อนจะกลับเมืองไทย ถ้าอยากกลับถึงบ้านตรงเวลา

ผมอำลา Divemaster ทั้งหลาย อย่างเป็นทางการ ขอบคุณมากๆนะครับ แล้วผมจะกลับมาอีก

“โชคดี ภพ แล้วเจอกัน” พี่วิทย์กล่าว

อากาศเย็นดีครับ มาถึงห้อง ประมาณตีสองมั้ง เงียบสงัด มึนๆกรึ๊บๆอยู่ แต่ต้องจัดของ จะล้มตัวนอนยังไม่ได้ ตรวจของให้ดีๆ มีอะไร ลืมอีกบ้างไหม ล๊อคกระเป๋าให้เรียบร้อย

ตั้งนาฬิกาปลุก ทำให้เหมือนวันที่ตื่นมา Morning Dive แบบว่า ห้ามพลาดนะเว้ย

ต่างกันก็คือ เป็นการเดินทางกลับ เมืองไทยครับ

สิปาดัน....มหัศจรรย์ทะเลเซเลเบส(12)

2011-04-10T16:51:00.007+07:00

Dive 12 สัญญานขอความช่วยเหลือ!!!

ตาม Matius มาครับ ทัศนวิสัยในการเห็นใต้น้ำดีกว่าเมื่อวานเยอะ อาจเป็นเพราะไม่มีฝ้ามาให้กวนใจ คุ้นๆว่า พี่วิทย์บอกเกี่ยวกับที่นี่ว่า น้ำก็ประมาณนี้แหละ ไม่ได้ใสไปกว่านี้หรอก

ชะแว๊ป พอเห็นปลาสิงโต ผมพุ่งเข้าใส่ทันที(มิใช่พุ่งชน) แต่ขอถ่ายรูปครับ แม้จะแค่ด้านข้างก็เถอะ ขอหนึ่งแชะ ก่อนไป

อย่างที่เคยเล่าให้ฟังครับ ถ้าพูดแค่ปะการัง บ้านเขาเทียบบ้านเราไม่ติดเลย พอเจอปะการังอ่อน(Soft Coral) เลยต้องขอไปถ่ายรูปหน่อย เพราะมีค่อนข้างน้อย(แต่ปลาเยอะจัง นั่น)

หนึ่งในนักล่ากำลังหลับอยู่ครับ ใต้ House Reef ที่สูงใหญ่ มีปลาหมอทะเล(Giant Gruoper) นอนนิ่งๆโดยมีปลาพยาบาล คอยตอดกินปรสิตบริเวณปาก(ที่หนา) แต่อย่าห่วงครับ ส่วนใหญ่ปลาหมอทะเลไม่กินปลาพยาบาลหรอก ตัวก็เล็ก แถมอุตส่าห์มาทำความสะอาดปากให้ ใครจะไปแล้งน้ำใจกินผู้มีพระคุณได้ลงคอ

นอกจากโครงสร้างของ House Reef ก็ยังมีซากเรือที่พังแล้ว ไม่แน่ใจว่าเป็นส่วนหนึ่งของการจมอย่างตั้งใจของมนุษย์หรือไม่

Bat Fish ว่ายผ่านไปหน้าเฟรม เลยกดซะ นึกถึงตัวประกอบที่เดินผ่านฉากแบบเร็วๆเลยล่ะ 555

มาดูทากกันบ้าง สีเหลืองมีขอบสีดำรอบๆ พี่เอเคยเรียกตัวนี้ว่า ไข่เจียว เมืองไทยก็มี ดูคล้ายๆทากเปลือยขอบย่นดำ(Glossodoris atromarginata)

ไปๆมา คลาดกับ Matius ครับ แต่เจอพี่วิทย์ งั้นตามพี่วิทย์ต่อ(ไอ้นี่ ชอบเปลี่ยน Leader จริงๆ เลย 555)

แกกำลังถ่ายอะไรซักอย่างที่เสาของ House Reef และเรียกผมให้เข้าไปดู

ทากครับ แต่ตัวนี้ผมพอรู้จักชื่อ มัน คือ Pteraeolidia ianthina หรือทากหนามงู Rhinophore มีสีม่วงเข้ม ลำตัวเป็นพวง ยาวๆ ยึกยือแบบนี้แหละ

ปลาตัวที่พึ่งว่ายผ่านไป หลายคนอาจไม่สนใจ แต่นับจากนี้ นับจากที่ Valentine ชี้ให้ดู คงจะต้องสนใจให้มากขึ้นครับ เพราะเป็นเพศเมีย ของปลานโปเลียน(Napoleonfish) หรือ ปลานกขุนทองหัวโหนก นั่นเอง

มีทากอีกตัว คล้ายตัวแรก แต่ลำตัวมีสีขาว ส่วนขอบมีสีดำสลับสีเหลือง แต่นับจากตัวกระจายแฟลชหายไป ถ่ายมาโครได้ยากมากครับ เพราะเวลาแฟลชทำงาน มันจะมืดไปข้างนึงเลยนะ

กำลังถ่าย Leaf Scorpionfish หรือปลาแมงป่องใบไม้ แต่ไม่โชคดีเหมือนไดฟ์ที่แล้ว ที่พอจะได้รูปออกมาบ้าง ตรงนี้มืดครับ ไฟไม่พอ โฟกัสตัวปลาไม่ได้ ปลาอยู่ในโพรงโผล่มาแต่หางด้วยล่ะครับ

Finding Nemo ปลาการ์ตูนส้มขาว แต่โฟกัส ไม่ได้ จบข่าว ดูแต่ตาไปก่อนล่ะครับ

ปลายไดฟ์ เจอนักดำน้ำชาวต่างชาติ 2 คน หนึ่งในนั้น อยู่กับ Matius ครับ ในขณะที่อีกคน กำลังโผเข้าหาพี่วิทย์เหมือนตกใจ ให้พี่วิทย์ดูอากาศที่เหลืออยู่ และทำสัญญานว่า

“อากาศเหลือน้อยแล้ว!!”

พี่วิทย์หยิบ Octopus มาให้ชาวต่างชาติคนนี้ เพื่อแชร์อากาศ อาการของเขาก็ดูสงบลง

จบไดฟ์เท่านี้ ส่วนปลาอื่นๆ ที่พอจำได้ ก็มี ฝูงปลากระพงเหลือง 4 เส้น และปลาปักเป้าเล็กหลังบั้ง(Black-Saddled Toby) ครับ

กลับมาที่ Resort ระหว่างล้างตัว มองไปด้านซ้าย ไปที่ Scuba Junkie และเลยออกไป ก็คือ Borneo Diver พี่หมอหมูและเพื่อนๆ เคยมาพัก ถ่ายรูปเก็บไว้ๆ

เก็บรายละเอียดที่ Dive Center ต่อ ในขณะที่ยังมีแสง กะว่าจะเก็บภาพในรีสอร์ทให้มากที่สุดครับ พรุ่งนี้ไปแต่เช้ามืด ไม่น่าจะได้ถ่ายอะไรเท่าไร

ว่าจะลงอีกไดฟ์ ส่วนไดฟ์สุดท้าย ขอเวลาตัดสินใจอีกนิด เมื่อพักน้ำพอสมควร 10.30 น ลงเรือ Lady Ai Sing ไปต่อกันครับ

มาจุดดำน้ำที่เรียกว่า Smart House Reef ที่อยู่ในเกาะ Mabul นี่แหละ (Smart ย่อมาจาก Sipadan Mabul Resort) พี่หมอหมูบอกก่อนมาว่า ปลา Jack ฝูงใหญ่มากๆ ภพ ต้องลงให้ได้นะที่นี่

เราไปพิสูจน์กันครับ ว่าจะมากกว่าที่เห็นกันมาหรือเปล่า?

Dive 13 อลังการกับฝูงปลา Jack!!!

ลงมาเจ้า ปลาปักเป้าเล็กหลังบั้ง(Black-Saddled Toby) ออกมาทักทายก่อนเลย

ลักษณะเป็นตาข่ายแบบนี้ น่าจะเอาไว้ดักปลาครับ แต่จะเป็นฝีมือใคร ไม่อาจทราบได้ แต่โดยรวมถือว่าน้อยครับ หากเทียบกับที่บ้านเรา

ปลาปากท่อส่งเข้าประกวด ต้องนี่เลย ปลาจิ้มฟันจระเข้ลายด่าง(Scribbled Pipefish) แต่ถ่ายมาไม่ชัด เบลอซะ ไม่เหมือนเป้าใหญ่ๆ อย่าง Batfish

House Reef ของ Smart ดูจะขลังกว่า Kapalai ครับ แบบว่า ดูโบราณกว่า อาจเป็นเพราะเพรียงที่เกาะติดและสภาพแสงที่พาไปก็ได้

ทากอีกตัวไม่ชัด แต่ก็คล้ายทากหนามม่วงปลายเหลือง(Flabellina exoptata) อยู่เหมือนกัน

ลักษณะตรงนี้ อยู่สูงจากพื้นทราย ประมาณ 5 เมตร ขึ้นไป เหมือนด้านในเป็นเรือจม(จริงๆเป็น House reef) ด้านในไม่ต้องไปพูดถึงครับ มืดแบบนี้ ใครจะมุดเข้าไป แต่ตรงด้านนอก มีจุดที่น่าสนใจ พี่วิทย์เจออะไรเข้าแล้ว

“ปลากบครับ ปลากบ!!!”

ตัวใหญ่เหมือน Giant Frogfish แต่เนื้อตัวดูสกปรกเหลือเกิน ดูเหมือนจะมีบาดแผล ซึ่งจริงๆ อาจจะไม่ใช่ก็ได้ครับ ผมมันจินตนาการเยอะเกินไป 555

ถ่ายค่อนข้างยากอยู่ เพราะมันไม่ได้อยู่ที่พื้นทราย ต้องอยู่ให้นิ่ง

ไปๆมาๆอ่าว มี 2 ตัวนี่นา อีกตัวมีสีแดงครับ อยู่กันเป็นคู่ ซะด้วย จุดนี้ พี่วิทย์ไปเรียก Matius ให้มาดูด้วย ผมก็ทำสัญญานเรียก Diver รูปร่างอ้วน ชาวเอเชีย มาดูด้วย

ออกไปจากตรงนี้ น้ำค่อนข้างขุ่นมากครับ คงไม่มีอะไรแล้วมั้ง และ Hi-Light สำคัญ ก็มาอยู่ตอนปลายไดฟ์ ท่ามกลางน้ำทะเลที่ขุ่นมาก

“ฝูงปลา Jack!!!”

กำแพงสีเงินแบบที่เห็นที่สิปาดัน เป็น Bigeye Trevally แต่อยู่หนาแน่นกว่ามาก เห็นได้ชัดเลยว่า ฝูงใหญ่กว่า

กด กด แบบนี้ต้องกด ตอนนี้เหมือนอยู่ท่ามกลางฝูงปลา Jack ครับ เรากลายเป็นสิ่งแปลกปลอมไปเลย ไหนลองเปลี่ยนเป็นถ่ายวีดีโอคลิปบ้าง

เป็นงานศิลปะ ที่ถูกรังสรรค์โดยธรรมชาติโดยแท้

วิวด้านบน เมื่อลอยคออยู่เหนือผิวน้ำ ดูสบายจริงๆครับ น้ำนิ่ง ไร้คลื่น ท้องฟ้าแจ่มใส กับภาพของ Smart Resort หลังคาสีดำ

ผมตีขากลับหลังมายังเรือ Lady Ai Sing และลอดใต้เชือก เพราะเรือไม่สามารถเข้ามาตรงจุดที่ผมขึ้นมาได้ ก่อนจะมุ่งหน้ากลับ Resort

แดดร้องเปรี้ยงๆ ระหว่างล้างตัว ก็ได้รู้จักกับเพื่อนใหม่ชาวสิงคโปร์ คือ Jasmine กับ George ที่ได้เห็นหน้ากันมาบ้าง เพียงแต่ว่าพึ่งได้คุย

กลุ่มนี้มากัน 4 คนครับ ฟังๆดู Jasmine กับ George ไปดำน้ำกันหลายที่ หลายประเทศ หนึ่งในนั้นมีหมู่เกาะอันดามันด้วยนะ(ที่ประเทศอินเดีย) หากใครยังนึกไม่ออก ก็ตรงจุดใกล้ๆ เกิดสึนามิ ที่ส่งผลมาถึงบ้านเรานี่แหละ

เป็นจุดดำน้ำอีกหนึ่งสถานที่ที่อยากจะไปเหมือนกันครับ

อืม คิดๆ จะพอแค่นี้ หรือจะดำอีกไดฟ์ดี จะเสี่ยงไหมนะ นึกถึงว่า กลุ่มคนไทยกลุ่มใหญ่ ที่ผมเจอในวันแรกของการดำน้ำ ก็ลงไดฟ์บ่ายนี่หว่า ถ้าเขาอยู่รอดปลอดภัย ผมก็ต้องรอด(รู้ได้ไง 555)

พี่วิทย์ไฟเขียวครับ บอกว่า ลงได้ Instructor แนะนำแบบนี้ ต้องเชื่อซิครับ เลยบอก Matius ว่า ไดฟ์บ่ายผมจะลงอีกรอบ เป็นการทิ้งทวน ก่อนจะเข้าสู่โหมดพักน้ำ

ก่อนไปกินข้าว ผมไม่ปล่อยเวลาให้เสียไปโดยไร้ค่า ในเมื่อแดดดำลังดี การถ่ายรูปก็จะมีโอกาสได้ภาพที่สวยงามได้ เมื่อผมดำน้ำเสร็จ ช่วงเย็น แดดอาจจะหายไป ผมจะเรียกเวลานั้นกลับมาอีกคงไม่ได้ และคงไม่มีโอกาสแก้ตัวอีก

สะพานไม้สุดคลาสสิค กลุ่มคนที่พึ่งจะมาถึงโดยมีพนักงานของ SWV คอยต้อนรับ ร้านอาหารที่วิวดีมาก ลมเย็นๆที่จุดเรือจอด อันเป็นสถานที่ที่คุยกับ 3 สาว ชาวมาเลเซีย

แนวบ้านพักไกลสุดลูกหูลูกตา น้ำทะเลสีเขียวใส ดุจดังสวรรค์ก็ไม่ปาน

ระฆังใหญ่เบิ้มที่หน้ารีสอร์ท กลุ่มนักท่องเที่ยวมากหน้าหลายตา ที่ผ่านมาและผ่านไป ลานจอดเฮลิคอปเตอร์(พี่วิทย์บอกว่า ส่วนใหญ่คนที่จะมาจอดก็ระดับนักการเมืองนั่นแหละ)

เก้าอี้นั่งแสนสบายติดกับ Bar ร้านขายของที่ระลึกที่จะไปเยือนในคืนนี้ ส่วนด้านหลัง บนเกาะ คิดว่าคงไม่ได้ไปครับ แต่คราวหน้าผมจะกลับมาอย่างแน่นอน(ติดไว้ก่อน)

และแล้วก็มาถึงร้านอาหารซะที(นานมาก กว่าจะเดินและพรรณนามาถึง 555)

เนื้อสัตว์นานาชนิดที่ถูกตักมา(ไม่มีหมูนะครับ ประเทศเขาเป็นมุสลิม) ผมยังคงหยิบขนมปังกลมๆที่พี่ปุ๋มชอบ มากินอยู่(ก็มันอร่อย) และนั่งคุยกับพี่วิทย์

มองลงไปตรงผืนน้ำ ปลาปักเป้ากล่องขนาดเต็มวัย ว่ายผ่านไป ส่วน บ้านเรา ถ้าเจอแบบนี้ก็ปลาปักเป้าหนามทุเรียนซะส่วนมากครับ ปลาปักเป้ากล่อง ส่วนมาก ก็ต้องลงมาดูด้านล่างล่ะ

กินเสร็จไปถ่ายรูปต่อครับ นกปากยาวๆ จ้องดูเหมือนจะหาปลา เก้าอี้นอนในห้อง นอกชาน กับวิวสุดสวยที่เอาอะไรมาแลกก็ไม่ยอม ถึงจะไปห้องพักสุดหรูที่สุดในเมืองไทยก็เถอะ

จุดชมวิวสุดสวยในรีสอร์ท สามารถมองเห็นจากมุมสูง น้ำทะเลนิ่ง เงียบกริบ สีฟ้าสดใส กับสไตล์บ้านที่อยู่สบาย

กระพริบตาสุดท้ายเป็นสะพานทอดยาว ขวาซ้ายเป็นบ้าน มองข้ามไปถึงรีสอร์ทใกล้ๆ

กลับมาที่ Dive Center ผมพร้อมแล้วครับ กับการดำน้ำในไดฟ์สุดท้าย โดยมี Matius กับ Ramil เป็น Divemaster

มี Jasmine กับ George และกลุ่มเพื่อนๆ ชาวสิงคโปร์มาหมือนเดิม

เรือ Lady Ai Sing มาไม่ไกลครับ อยู่ในเกาะ Mabul นี่แหละ จุดดำน้ำที่เรียกว่า Lobster Wall

ลุยโลด!!!!!